Bastion VI – Marii Magdaleny (Maria-Magdalena) – Nr 3. Pierwsza wyraźna wzmianka o tym bastionie pojawiła się w 1709 r. W 1728 r. był wyraźnie niedokończony, podobnie jak bastion VII. Obiekt skazamatowano pomiędzy 1769 a 1774 rokiem. W dniu 24 lipca 1771 w bastionie wydarzył się tragiczny wypadek - zawaliła się jedna ze ścian zabijając 20 ludzi. Kazamaty bastionu były dwupiętrowe, przeznaczone dla jednego batalionu. Podczas oblężenia napoleońskiego w 1807 roku w bastionie VI przetrzymywano jeńców wojennych, którzy po zniszczeniu miejskiego laboratorium artyleryjskiego zostali przeniesieni do Fortu Prusy, tak by dolne piętro kazamat bastionu VI przeznaczyć na nowe laboratorium i magazyn amunicji, a na górnym piętrze zakwaterować zajmujący się tym personel oraz utworzyć biura. Przygotowywano tutaj ładunki prochowe i amunicję, a czynili to m.in. szukający schronienia cywile. Albo przez celne uderzenie pocisku w laboratorium albo w wyniku spowodowania iskry, w bastionie VI doszło do detonacji ładunku (worka) prochowego. Wybuch podniósł sufit dolnej kondygnacji i spowodował jego zawalenie. Zginęło wówczas 7 żołnierzy i 1 dziecko, a 5 żołnierzy zostało rannych. Dzięki szybkiej interwencji nie dopuszczono do całkowitego zawalenia się kazamat. W 1863 r. podpisano umowę z magistratem miasta Nysa, która obejmowała przekazanie gruntu przy Bastionie VI na nową drogę planowaną wzdłuż obwałowań bastionowych, po ich wewnętrznej stronie. Przynajmniej od 1886 roku kazamaty bastionu VI wykorzystywano jako więzienie forteczne (Festungsgefängnis). Bastion rozebrano w 1928 roku, a w jego miejscu powstał Targ Ziemniaczany (Kartoffelmarkt).