Kościół wzniesiono w 1763 r. Podczas remontu w 1845 r. dostawiono kruchtę od wschodu. W 1917 r. kościół podniesiono na cementowy fundament. Odnowiony został ok. 1945 r. oraz gruntownie w latach 1995-2004 (z przerwami).

Świątynia jest konstrukcji zrębowej, oszalowanej pionowymi deskami. Wiązania dachowe są drewniane, storczykowe. Budynek zwrócony jest prezbiterium na zachód, wzniesiony na planie krzyża z transeptem zamkniętym ścianami prostymi, z prezbiterium węższym od korpusu. Ramiona transeptu są otwarte z arkadami po obu stronach. Od wschodu znajduje się kruchta, zaś w północnym narożu, między prezbiterium a północnym ramieniem transeptu, przybudówka mieszcząca zakrystię i składzik. Dach nad nawami jest dwuspadowy, prezbiterium ma zadaszone oddzielenie dachem dwuspadowym, zamkniętym od zachodu trójbocznie. Transept przykryty jest dachem czterospadowym, przecinającym się z wyższym, dwuspadowym dachem nawy. Kruchta przykryta jest dachem trzyspadowym. Dachy pokryte są gontem z okapem wspartym na kroksztynach. Na skrzyżowaniu kalenic dachów nawy i transeptu znajduje się wysoka, ozdobna wieżyczka na sygnaturkę z baniastym hełmem zwieńczonym krzyżem. Wnętrze kościoła jest trzynawowe z dwoma parami słupów na linii prezbiterium, przykryte drewnianym stropem. Wystrój wnętrza pochodzi z XVIII w., wewnątrz mieści się gotycka chrzcielnica kamienna z 1538 r. Przy kościele stoi jednokondygnacyjna, drewniana dzwonnica zbudowana w drugiej połowie XVIII w. (prawdopodobnie razem z kościołem). Remontowano ją w 1949 r. Jest konstrukcji słupowo-ryglowej, oszalowanej pionowymi deskami z olistwowaniem. Dach ma krokwiowy, kryty gontem. Założona została na planie kwadratu o boku 5 m. W górnej części każdej ściany mieszczą się po dwa poziome, owalne otwory dzwonowe. Dach jest  namiotowy, wsparty na kroksztynach. Za