Modernistyczny w stylu budynek Teatru Polskiego zbudowano ok. r. 1920 r wg. projektu arch. Adolfa Thesmachera dla loży masońskiej. Przebudowany w latach 1935 - 1937 stał się do 1945 r. siedzibą organizacji partyjnej /Graufrauenschaftahaus/ zgodnie z projektem arch. Gaussa.. Po wojnie, w latach 1945 - 1946 mieściło się w nim kino "Bałtyk", odbywały się tu koncerty i mecze bokserskie. Od 1946 r. stal się siedzibą Teatru Polskiego. Późniejsze przebudowy (m. in. 1948, 1952, 1977) miały na celu adaptację budynku dla teatru i poprawę bezpieczeństwa widzów. W ich wyniku pojemność widowni zmniejszyła się z 700 miejsc w 1946 do 325 w 1999.

Obiekt powstał w miejscu zrealizowanego w 1828 budynku "Loży 3 Cyrkli", projektu mistrza ciesielskiego Kämmerlinga, wykonanego pod kierunkiem architekta Henke. Był to obiekt drewniany o konstrukcji słupowo-ryglowej wypełnionej bierwionami z kamiennym fundamentem. Od strony wschodniej znajdował się portyk z czterema kolumnami wykonanymi z pni dębowych.