Powstała w 1690, zapewne w wyniku przebudowy wcześniejszego domu. Dwukondygnacyjna fasada z 2-kondygnacyjnym szczytem utrzymanym w manierystycznym charakterze otrzymała wówczas uszakowe obramienia okien ustawione na cokołach ozdobionych lustrami oraz pasowe gzymsy międzykondygnacyjne. Z tego czasu pochodzi także stolarka 2 drzwi znajdująca się ob. w bocznej elewacji. Plan domu jest 3-traktowy z klatką schodową w trakcie środkowym. W 1874 podczas przebudowy parteru wykonano nowe witryny. Budynek poddano gruntownej konserwacji w 1936, o czym informuje piaskowcowa plakieta umieszczona w wejściu do budynku. Odkryto wówczas belkowy strop oraz przeniesiono ozdobione dekoracją snycerską drzwi z fasady na elewację boczną, gdzie osadzono je w obramieniu d. epitafium. Konserwacji poddano także wsch. elewację k., będącą pierwotnie zarazem murem cmentarza św. Barbary, wraz ze znajdującymi się na niej epitafiami.

Powojenne prace remontowe zatarły hist. charakter wnętrz. Kamienica jest ob. siedzibą ordynariusza Diecezji Wrocł.-Szczecińskiej Pol. Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.

Wojciech Brzezowski