Pierwszy kościół na Śródce powstał zapewne przed 1231 r. Obecną świątynię wzniesiono w XIV w., w XV w. dobudowano do niego kaplicę św. Barbary, natomiast na przełomie XV i XVI w. świątynia otrzymała sklepienia, a nieco później na bazie kruchty frontowej wzniesiono niską wieżę (w niej portal główny z XIV w., dwie arkady portalowe z XV w. i dzwon z 1674 r.), która przysłoniła częściowo okazały gotycki szczyt frontowy. Przylegającą od południa kaplicę św. Filipa Nereusza dobudowano ok. 1652 r. Kościół spalony w czasie szwedzkiego potopu został odbudowany w 1658 r. i wówczas stracił swój średniowieczny charakter. W l. 1671-1805 r. znajdował się w rękach filipinów.
Jednonawowe wnętrze świątyni nakryte jest późnogotyckim sklepieniem gwiaździstym, a wyposażenie późnogotyckie wzbogacone zostało o elementy barokowe w XVIII w. Pośrodku prezbiterium ołtarz główny z wizerunkiem Matki Boskiej skomponowanym ze srebrnej sukienki z końca XVII w. (zdjęta z obrazu na ścianie bocznej prezbiterium) i domalowanej twarzy oraz rąk. Jest on zasłaniany obrazem Wniebowzięcia NMP z pocz. XVIII w. Na ścianie bocznej prezbiterium obraz z pocz. XVII w. Matki Bożej z Dzieciątkiem na złotym promienistym tle (mandorli), stojącej na półksiężycu, niegdyś otoczony kultem. W nawie dwa ołtarze boczne z XVIII/XIX w. oraz ambona i chrzcielnica (ze sceną chrztu Jezusa w Jordanie) z XVIII w. W ołtarzu kaplicy św. Barbary obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem w otoczeniu muzykujących aniołów (ok. 1603 r.), a w kaplicy św. Filipa Nereusza pole środkowe ołtarza wypełnia płaskorzeźba sceny wizji świętego, podtrzymywanego przez anioła (XVIII w.). Nawę zamyka od zachodu chór muzyczny z neogotyckim prospektem organowym z 2. poł. XIX w.
Kościół otoczony jest niewysokim murem z bramą wjazdową, z płytą inskrypcyjną z 1786 r. Po stronie północno-zachodniej kościoła znajduje się dawny dom Kongregacji Filipinów z l. 1746-77, do którego w 1900 r. dobudowano skrzydło wschodnie.

Rynek Śródecki - dawny centralny plac i centrum życia dzielnicy Śródka. Obecnie w jego miejscu biegnie dwupasmowa trasa Chwaliszewska (ulica Prymasa Stefana Wyszyńskiego). Na Rynku Śródeckim (w miejscu obecnej kamienicy, w której mieści się poczta), stał ratusz. Do lat 60-tych XX wieku był większy niż poznański Stary Rynek. Znaczna część rynku została zniszczona podczas wojny, a budowa ulic Prymasa Wyszyńskiego i Podwale zniszczyły całkowicie układ przestrzenny Śródki. Od Rynku Śródeckiego odchodzą ulice: Bydgoska, Cybińska (od dawnej części Rynku), Filipińska, Śródka. Do roku 1800 rynek nazywał się Rynkiem Śródeckim, od 1800 do 1919 nazwa niemiecka Schrodkamarkt, po odzyskaniu niepodległości znowu Rynek Śródecki, podczas wojny (1939-1945) – Heinrichplatz, po wojnie znowu stał się Rynkiem Śródeckiem.
Na podst.: