Na przeciwko ratusza, przy ul. Wielkiej 37 stoi tzw. Czerwona Apteka. Jej nazwa pochodzi od koloru elewacji oraz oczywiście od funkcji budynku - apteka mieściła się tutaj od XVI w. aż do ostatniej wojny. Początki kamienicy sięgają średniowiecza, jednak dzisiejszy wygląd, a przede wszystkim szerokość, to efekt przebudowy i przyłączenia sąsiedniej kamienicy - dokonano tego w połowie XVI w. Sto lat później nastąpiła kolejna przebudowa, tym razem według planów architekta z Włoch, Tomasza Poncino, który zasłynął przede wszystkim jako pierwszy z projektantów poznańskiej fary. Wczesnobarokowa fasada z tego okresu została odrestaurowana po II wojnie światowej. Obszerny podcień od strony ul. Wielkiej powstał w tym samym czasie dla usprawnienia komunikacji. Obecnie dwa piętra kamienicy zajmuje Dom Bretanii, propagujący kulturę francuską przez pokazy filmów, kursy językowe i spotkania z twórcami. Placówka organizuje co roku Dni Kultury Francuskiej (w kwietniu) oraz Dni Bretanii (w listopadzie).

Opis na podstawie przewodnika "Warszawa i okolice."



--------



Stary Rynek 37 nazywana też Czerwoną Kamienicą. Pierwotnie była to kamienica gotycka, jednak w XVI wieku została poszerzona kosztem parceli nr 38. Wówczas powstała tu apteka istniejąca do 1945. W latach 1652-1654 została przebudowana w stylu barokowym według projektu Tomasza Poncino. Przemalowana na kolor czerwony w 1880 przez Zbigniewa Radlauera zyskała przydomek "Czerwonej" a apteka "Czerwonej Apteki". Podczas walk w 1945 spłonęła. Odbudowano ją w latach 1950-1954, dodając podcienia od ul. Wielkiej. Po wojnie mieścił się tam internat szkół artystycznych, a obecnie Dom Bretanii.



Wikipedia