Forum Skyscrapercity, zdjęcie 1300px:
Duże zdjęcie - link bezpośredni:
Blog: Miniatura podlinkowana do dużego zdjęcia na fotopolsce:
Duże zdjęcie: link do zdjęcia:
Miniatura: link do miniatury:
sierpień 2023 , Zespół Szkół Ogólnokształcących przy Szkolnej 1 w Kowarach, widok od zaplecza z ulicy Leśnej. W widocznej po prawej stronie przybudówce znajduje się sala gimnastyczna, od strony widocznej na zdjęciu niegdyś mieściły się tu również m,in. gabinet higienistki, stomatologiczny oraz pomieszczenia gospodarcze. Do reformy szkolnictwa w 1999 roku oprócz Liceum Ogólnokształcącego w gmachu funkcjonowała także Szkoła Podstawowa nr 4, później Gimnazjum. Wtedy też funkcjonowały dwa boiska szkolne, "dolne" oraz "górne". Na widocznym na zdjęciu zarośniętym terenie znajdowało się obecnie zlikwidowane tzw. "dolne boisko" oraz plac zabaw dla młodszych uczniów.
Dawniej: 11- letnia Szkoła Ogólnokształcąca Stopnia Podstawowego i Licealnego TPD, Szkoła Podstawowa nr 4
W roku 1948 przeprowadzono drugą po wojnie reformę szkolnictwa. Określiła ją instrukcja na rok szkolny 1948/49. Założenia kolejnej reformy wynikały z sytuacji gospodarczej kraju. Przemysł i instytucje państwowe zgłaszały coraz większe potrzeby wykwalifikowanej kadry.
Zrezygnowano z koncepcji 8-klasowej szkoły powszechnej, wprowadzając 7-klasową, a na jej bazie rozbudowując sieć szkół średnich ogólnokształcących.
Od roku 1948/49 organizacja szkolnictwa ogólnokształcącego przyjęła trzy struktury:
1. Szkoła Ogólnokształcąca Stopnia Podstawowego i Licealnego (klasy I - XI),
2. Szkoła Ogólnokształcąca Stopnia Podstawowego (klasy VIII -XI),
3. Szkoła Ogólnokształcąca Stopnia Licealnego (klasy VIII - XI).
W Kowarach z inicjatywy władz miejskich miasta, Ministerstwa Oświaty, przy ogromnym udziale załogi Zakładów Przemysłowych
R-1, wraz z budową nowego osiedla Górniczego, w roku 1948 rozpoczęto budowę budynku szkolnego, którą zakończono w roku 1951. Powstanie szkoły wiązało się ściśle z rozwojem przemysłu wydobywczego i budową osiedla górniczego dla kadry górniczej Zakładów Przemysłowych Rud Uranu 1.
Wreszcie spełniły się plany społeczeństwa i władz miasta. Otwarcie szkoły odbyło się pod patronatem Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, akcentując w ten sposób świecki charakter placówki, która otrzymała nazwę: 11- letnia Szkoła Ogólnokształcąca Stopnia Podstawowego i Licealnego TPD w Kowarach. Była to szkoła koedukacyjna. Inauguracja pierwszego roku szkolnego nastąpiła 10 września 1951 roku.
Zajęcia dydaktyczne, ze względu na trwające prace wykończeniowe w budynku (trwały do stycznia 1952 roku), rozpoczęły się w pełni w dniu 1 października 1951 roku. W szkole uruchomiono ciąg klas podstawowych oraz zapoczątkowano w Kowarach kształcenie ponadpodstawowe, tworząc klasę VIII. Pracę w szkole rozpoczęło 7 nauczycieli. Otworzono 9 oddziałów. Dzieciom i młodzieży uczącej się w szkole brakowało podręczników, a nauczano wówczas: fizyki, chemii, geometrii, geografii, zoologii, języka rosyjskiego, algebry, historii starożytnej, języka polskiego.
Uczniowie pomagali w pracach wykończeniowych, zajęli się myciem szyb, lamp, parapetów okiennych, uzupełniali dekorację wewnątrz budynku, zadbali o uporządkowanie otoczenia szkoły. W roku 1956 dyrekcja szkoły wprowadziła obowiązkowy strój dla młodzieży: chłopcy zobowiązani byli do noszenia granatowych czapek i mundurków uczniowskich a dziewczęta do noszenia beretów i fartuchów szkolnych. Każdy uczeń klas podstawowych musiał mieć przypiętą do stroju tarczę koloru niebieskiego (wprowadzoną w 1954 r).
Szkoła pracowała praktycznie od rana do godzin wieczorowych. Stale rosnąca liczba oddziałów zmuszała do organizacji pracy dwu- a nawet trzyzmianowej. Po roku 1960 liceum rozbudowało się w ciąg podwójnych i potrójnych oddziałów.
W roku szkolnym 1960/61 Ministerstwo Oświaty poleciło dokonanie podziału 11-letnich szkół ogólnokształcących, rozdzielając klasy podstawowe od klas licealnych: "Szkoły 11-letnie o kilku ciągach klas licealnych należy przekształcić na odrębne licea i szkoły podstawowe". Przekształcenie to zbiegło się z wprowadzeniem 8-klasowej szkoły podstawowej i jednocześnie zapoczątkowało organizację 4-klasowych liceów ogólnokształcących. Tym samym zabiegom organizacyjnym (już w trakcie swojego istnienia) poddana została 11-letnia Szkoła Ogólnokształcąca Stopnia Podstawowego i Licealnego TPD w Kowarach.
Rok szkolny 1966/67 był przełomowym rokiem w historii szkoły. W tym to roku, w myśl Zarządzenia Ministra Oświaty z dnia 25 lutego 1965 roku, oddzielono szkołę licealną od podstawowej. Dokonano również podziału dotychczasowej dyrekcji szkoły - oddzielnie powołano dyrektora szkoły podstawowej i dyrektora liceum.
Ze względu na warunki lokalowe szkołę podstawową zlokalizowano na pierwszym piętrze, liceum - na parterze. Razem do dyspozycji szkoły podstawowej przeznaczono 7 izb lekcyjnych oraz klasy - pracownie liceum, takie jak: języka polskiego, języka rosyjskiego, matematyki, fizyki, chemii, biologii, geografii, historii, wychowania plastycznego, zajęć praktyczno - technicznych. Ogółem w szkole podstawowej zatrudnionych było 17 nauczycieli, którzy objęli wychowawstwa w poszczególnych klasach. Poza tym, ze względu na niedobór nauczycieli niektórych specjalizacji, część godzin lekcyjnych przypadała nauczycielom uczącym w liceum.
Nauka w szkole podstawowej i liceum odbywała się w klasach - pracowniach i gabinetach przedmiotowych, z których obie szkoły wzajemnie korzystały i ciągle je wzbogacały. Z inicjatywy Przemysława Spryszaka - nauczyciela historii - przekształcono gabinet historyczny w Izbę Pamięci Narodowej, w której zgromadzono mundury z okresu II wojny światowej.
Placówka z czasem nabierała charakteru szkoły środowiskowej. Grono nauczycielskie z dużym zaangażowaniem, zamiłowaniem i ofiarnością podchodziło do pracy dydaktyczno-wychowawczej. Młodzież szkolna uczestniczyła w licznych pracach społecznych na rzecz środowiska i miasta.
W roku szkolnym 1967/68 władze oświatowe podjęły decyzję o uruchomienie Liceum Ogólnokształcącego dla Pracujących w Kowarach. Nowa jednostka, kształcąca ludzi dorosłych, zaczęła funkcjonować w budynku liceum stacjonarnego pod wspólną dyrekcją, a jej organizatorem była mgr Wanda Augustyniak. Uroczyste rozpoczęcie roku szkolnego miało miejsce w dniu 11 września 1967 roku, na którym było obecnych 119 uczniów.
W roku 1975 w liceum dla pracujących, uruchomiono cykl kształcenia dla absolwentów zasadniczych szkół zawodowych. Mając na względzie właściwe organizowanie zadań administracyjnych, pełne wykorzystanie bazy dydaktycznej i kadry nauczycielskiej, władze oświatowe w roku szkolnym 1975/76 połączyły trzy funkcjonujące w jednym budynku szkoły: szkołę podstawową, liceum stacjonarne i liceum dla pracujących w Zespół Szkół Ogólnokształcących pod wspólną dyrekcją.
W roku 1987 rozwiązano Liceum Ogólnokształcące dla pracujących z powodu braku chętnych. A w roku szkolnym 1993/94 ponownie reaktywowano Liceum dla Dorosłych w klasach: po szkole podstawowej i zasadniczej szkole zawodowej.
Na przestrzeni kilkudziesięciu lat istnienia szkoły, plany dydaktyczno-wychowawcze opracowywano na podstawie wniosków i uchwał Rady Pedagogicznej, "Instytucji w sprawie kształcenia i wychowania Ministerstwa Oświaty i Wychowania" zgodnych z polityką państwa. Resort oświaty przesyłał placówkom oświatowo-wychowawczym zadania programowe związane z realizacją Uchwał Plenum KC PZPR, według których sporządzano plan przedsięwzięć organizacyjno-programowych. Szkoła była zobowiązana do rozwinięcia, wzbogacenia i uszczegółowienia zadań.
Z realizacji musiała się wywiązać i przesłać sprawozdania władzom nadrzędnym. Ideą i myślą przewodnią były treści i problematyka Plenum. W tezach podkreślano szczególne znaczenie wychowania młodzieży w duchu społecznego zaangażowania, odpowiedzialności obywatelskiej, patriotyzmu i socjalistycznych ideałów. Stanowiły źródło intensyfikacji pracy ideowo-wychowawczej. W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych nasiliła się propaganda polityczna. Znalazło to odbicie w programach i planach pracy dydaktyczno-wychowawczej szkoły.
Znaczny postęp, jaki dokonał się przez ostatnie dziesięciolecia w dziedzinie wykształcenia ludności Polski, okazał się niezadowalający w stosunku do wskaźników wykształcenia w krajach Europy Zachodniej. Nawet duże ożywienie, obserwowane w tej dziedzinie od roku 1989, które przyniosło niemal potrojenie liczby studentów, nie mogło w pełni cieszyć, gdyż nie towarzyszyła mu równie wysoka poprawa stopnia skolaryzacji w zakresie szkolnictwa średniego, które do dziś stanowi najtrudniejszy, najmniej przystający do współczesnych wymagań obszar edukacji.
Od 1 września 1999 roku wskutek nowej reformy szkolnictwa utworzono przy Zespole Szkół Ogólnokształcących trzyletnie Gimnazjum w którym rozpoczęło naukę 165 uczniów (w sześciu oddziałach) z całego miasta i okolic.
Rok szkolny 2000/2001 to ostatni rok istnienia w Kowarach Szkoły Podstawowej Nr 4, ponieważ w tym roku ostatnie 4 oddziały szkoły podstawowej (dwie szóste klasy i dwie trzecie) skończyły swoją edukację. Wcześniej już został wstrzymany nabór do pierwszych klas tej szkoły.
1 września 2002 roku absolwenci gimnazjum rozpoczęli naukę w trzyletnich liceach ogólnokształcących, liceach profilowanych lub szkołach zawodowych po gimnazjum.
/Za oficjalną stroną Zespołu Szkół Ogólnokształcących w Kowarach - chrzan233/