Park powstał w 1906 r. jako pierwsze na ziemiach polskich muzeum na otwartym powietrzu. Urządzone w XVIII-wiecznej chałupie wykupionej od miejscowego gospodarza Michała Hinza z inicjatywy Teodory i Izydora Gulgowskich. Dzięki Nim możemy teraz odkrywać źródła kaszubskiej sztuki ludowej i twórczości rzemieślniczej. Izydor Gulgowski, organizator, kolekcjoner, regionalista i społecznik, zapisał się również jako autor wielu literackich utworów i naukowych prac poświęconych etnografii Kaszub.

Po Jego śmierci w 1925 r. Teodora Gulgowska kontynuowała dzieło, pomimo pożaru, który w 1932 r. strawił zabytkową chałupę wraz z unikalną kolekcją czepców, malarstwa na szkle, mebli i sprzętów gospodarskich. Jej odbudowa, wraz z ponownym urządzeniem trwała cztery lata.

W 1948 r. Teodora Gulgowska przekazała Muzeum wraz ze zbiorami na Skarb Państwa. W 1951 r. spoczęła obok męża na wzgórzu, na terenie Muzeum. W 1954 r. staraniem Muzeum Pomorskiego w Gdańsku nieopodal chałupy gburskiej postawiono chałupę rybacką przeniesioną z Wdzydz Tucholskich. Obecny stan zagospodarowania Muzeum kształtował się etapowo. Na przełomie 1969/70 r. powstał z inicjatywy kościerskiego społeczeństwa projekt jego rozbudowy na 12,5 ha. 10 lat później obszar Muzeum powiększono do 22 ha i podzielono na sektory charakteryzujące budownictwo Kaszub (bez pasa nadmorskiego) i Kociewia.



(opis na podst.