Późnobarokowa świątynia wzniesiona została z cegły w latach 1783-87, jednak kościół w tym miejscu znajdował się prawdopodobnie już w wieku XIV. W okresie wojny siedmioletniej został splądrowany i w poważnym stopniu zniszczony, co zaowocowało rozpoczęciem budowy obecnego obiektu. Współczesny kościół to obiekt murowany, jednonawowy z wieżą od zachodu, z węższym krótkim prezbiterium zakończonym półkoliście i zakrystią od południa. Budynek przykrywa dach dwuspadowy. W kościele zachowało się bogate wyposażenie z okresu, gdy został wybudowany. Restaurowany był w drugiej połowie XIX wieku. Poważny remont przeszedł w latach 1970-1972.