starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 4 głosy | średnia głosów: 6

Polska woj. świętokrzyskie powiat kielecki Tokarnia Park Etnograficzny Muzeum Wsi Kieleckiej Spichlerz dworski ze Złotej Wnętrza spichlerza

15 czerwca 2022 , Tokarnia - Park Etnograficzny Muzeum Wsi Kieleckiej - jedno z wnętrz spichlerza dworskiego ze Złotej

Skomentuj zdjęcie
Spichlerz też, zmieniłem
2025-07-25 20:15:18 (9 miesięcy temu)
piotr brzezina
Na stronie od 2011 listopad
14 lat 5 miesięcy 18 dni
Dodane: 24 września 2023, godz. 9:52:32
Autor zdjęcia: piotr brzezina
Rozmiar: 3600px x 2400px
Licencja: CC-BY-NC-ND 2.0
Aparat: NIKON D5600
1 / 60sƒ / 3.5ISO 250018mm
0 pobrań
297 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia piotr brzezina
Obiekty widoczne na zdjęciu
Wnętrza spichlerza
więcej zdjęć (36)
Spichlerz dworski ze Złotej
więcej zdjęć (27)
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 1719
Spichlerz dworski w Rogowie nad Wisłą wzniesiono w 1719 roku. Fundatorem jego był Eliasz Wodzicki. Następnie, prawdopodobnie przed 1850 rokiem rozebrano go i przeniesiono do miejscowości Złota.
Ten okazały budynek gospodarczy zbudowano z drewna modrzewiowego, sosnowego i dębowego, w konstrukcji zrębowej na planie prostokąta o wymiarach 26,25 x 9,75 metra. Nad głównym wejściem przeczytać można oryginalny napis fundacyjny zaopatrzony w litery "MM" - inicjały budowniczego.
Spichlerz jest budowlą dwukondygnacyjną, niepodpiwniczoną z ogromnym użytkowym poddaszem. Na pierwszej i drugiej kondygnacji znajdowały się po dwie komory przedzielone centralnie usytuowaną sienią. Szczególną uwagę zwraca tu piękny łamany dach krakowski, pokryty gontem a także profilowane wypusty podciągowych belek stropowych, tzw. rysie. Dekoracyjny charakter ma także fazowanie kantów w lisicach i słupach podpierających belki podciągowe. wewnątrz budynku.
Ze względu na wiek, bryłę oraz szczegóły konstrukcyjne, obiekt zaliczany jest do najcenniejszych dworskich budynków gospodarczych z epoki baroku w Polsce.
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 1977

Muzeum Wsi Kieleckiej – Park Etnograficzny powołano w 1976 roku, a zaczęło funkcjonować od 1977, decyzją Wojewody Kieleckiego z dn. 21.08.1976r. 





Muzeum prezentuje przede wszystkim ekspozycję stałą na wolnym powietrzu w Parku Etnograficznym w Tokarni, wystawy czasowe w Dworku Laszczyków w Kielcach i stałą wystawę w zabytkowej zagrodzie Czernikiewiczów w Bodzentynie.





Park Etnograficzny ma za zadanie zachowanie najcenniejszych zabytków budownictwa wiejskiego i małomiasteczkowego Kielecczyzny oraz prezentowanie ich w otoczeniu zbliżonym do pierwotnego. Skansen przedstawia obiekty w naturalnych zespołach osadniczych,  w których zagrody stanowiące warsztat pracy rolnika sąsiadowały z obiektami przemysłu wiejskiego, takimi jak młyn, wiatrak, kuźnia, etc., czy użyteczności publicznej typu: karczmy, szkoły, sklepy, kościoły, a także plebanie, dwory i folwarki dworskie.

Dotychczas,  na obszarze 65 ha wzniesiono obiekty przeniesione z innych terenów, w tym: dwór z Suchedniowa, spichlerz ze Złotej, kościół z Rogowa, wiatrak z Grzmucina, organistówkę z Bielin pełniąca obecnie rolę apteki, sklepiku i pracowni krawieckiej, dom szewca z Daleszyc, zagrody

z Bielin, Radkowic i Sukowa, a także chałupy z Rokitna, Ślęzan, Bronkowic, Siekierna, Chrobrza i Świątnik. Zagroda z Bukowskiej Woli pełni rolę ekspozycji rzeźb Jana Bernasiewicza z Jaworzni.