Historia.
Kościół poewangelicki p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny z 1580 r. Gotyckie prezbiterium pochodzi z p. XV w. W XVII w. we wnętrzu kościoła wybudowano drewniane empory. Remontowany w 1830 i 2000 r. Przejęty przez kościół katolicki w 1945 r. W 1963 r. odkryto polichromię w prezbiterium datowaną na lata 1418 – 28. Oczyszczono ją w latach 80 XX w.

Budowa i wyposażenie.
Kościół szachulcowy o nawie konstrukcji słupowo – ramowej. Murowane gotyckie prezbiterium, trójbocznie zamknięte, oszkarpowane z boczną zakrystią. Z boku nawy kaplica pogrzebowa. Wieża drewniana konstrukcji słupowej, od frontu o zwężających się ścianach ku górze. Zwieńczona ośmiobocznym gontowym hełmem iglicowym. Dach jednokalenicowy, kryty gontem. Wnętrze otynkowane z drewnianym płaskim stropem wspartym na słupach. Chór muzyczny wsparty na słupach o prostej linii parapetu. Polichromia figuralna, gotycka w prezbiterium z p. XV w. imitująca arrasy. Przedstawia: Pokłon Trzech Króli, sceny z Ukrzyżowania, Męczeństwa Dziesięciu Tysięcy, Świętego Jerzego i Oblicze Chrystusa. Ołtarz główny z późnorenesansowymi fragmentami w zwieńczeniu z p. XVII w. Późnorenesansowa ambona z 1614 r., o gotyckiej podstawie z ok. XV w. Późnobarokowa figura anioła z XVIII w. trzymającego misę kamiennej chrzcielnicy z ok. 1500 r. Witraże z 1907 r. firmy A. Selera.

[Opis pochodzi ze strony