Kościół Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Katowice Załęże archidiecezji katowickiej. Znajduje się w katowickiej jednostce pomocniczej Wełnowiec-Józefowiec, na osiedlu Wełnowiec.

Obecna świątynia została wzniesiona na początku XIX wieku jako odlewnia żelaza. Następnie ten budynek był magazynem i sklepem, natomiast w czasie pierwszej wojny światowej w budynku znajdował się obóz dla jeńców wojennych. Budynek został przekazany przez zarząd zakładu Hohenloe pod kierownictwem dyrektora Zavelberga dla celów sakralnych, ponieważ mieszkańców Wełnowca dzieliła spora odległość od kościoła w Michałkowicach. Przebudowa została rozpoczęta jesienią 1919 roku. W dniu 18 kwietnia 1920 roku proboszcz parafii w Michałkowicach ksiądz Maksymilian Gerlich poświęcił tymczasową świątynię. W 1930 roku rozpoczęła się przebudowa tymczasowej świątyni według projektu profesora Buchkremera z Akwizgranu. W dniu 21 grudnia tego samego roku gruntownie przebudowana świątynia została poświęcona przez wikariusza generalnego diecezji katowickiej księdza infułata Wilhelma Kasperlika. W dniu 4 października 1970 roku świątynia została konsekrowana przez księdza biskup Czesława Domina. W świątyni został umieszczony odnowiony piękny obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem pochodzący z ołtarza starej świątyni w Michałkowicach. Został namalowany zapewne w XVII wieku. Pierwsza renowacja obrazu została przeprowadzona przez malarza Kowalskiego z Katowic. Obraz został wykonany techniką olejną na płótnie grubo tkanym. Następnie został po raz pierwszy poddany gruntownej konserwacji w 1963 roku i w dniu 23 czerwca 2001 roku został do niej oddany po raz drugi do pracowni magistra Jana Gałuszki, konserwatora dzieł sztuki z Pszczyny. W czasie drugiej konserwacji okazało się że pod dotychczasowym malowidłem obrazu jest umieszczona jego starsza wersja. Za zgodą władz kościelnych postanowiono przywrócić pierwotną wersję obrazu która obecnie jest umieszczona w ołtarzu głównym. W 1931 roku zostały zamontowane dwa boczne ołtarze: Serca Jezusowego oraz świętej Barbary. Pierwszy został ufundowany przez dyrektora Kirschnioka, z kolei drugi został podarowany przez urzędników i robotników kopalni Hohenlohe



Źródło: