Pierwszy kościół został wyposażony w 1358 roku. Obecny - także drewniany - wzniesiony w 1600 roku, a w trzy lata później konserwowany przez biskupa przemyskiego Macieja Pstrokońskiego.

Remontowany około 1756 roku, a następnie w latach 1886-1888 przebudowany. W trakcie przebudowy został przedłużony o 1/3 swojej dotychczasowej długości. Kościół mimo rozbudowy nie wystarczał parafii na spełnienie posługi duszpasterskiej (do parafii należała także Lubatówka). Ostatnich poważnych remontów dokonano w 1908 roku.

Wnętrze nawy i prezbiterium na rzucie prostokąta, wieża kształcie kwadratu. Polichromia figuralna prezbiterium wykonywana w 1931 roku, przez Włodzimierza Lisowskiego, natomiast w nawie w 1888 przez Michała Hornalkiewicza.

Ołtarz główny późnobarokowy z XVIII widm zajmuje całą szerokość prezbiterium. W polu głównym figura Pana Jezusa. Ołtarze boczne barokowe XVII wiek, uzupełnione w pierwszej połowie XVIII wieku. W prawym ołtarzu obrazy: św. Anna z Maryją, na zasuwie obraz Świętej Rodziny. W lewym ołtarzu obrazy NMP z dzieciątkiem (XVIII wiek), na zasuwie Matka Boża Różańcowa.

Na szczególną uwagę zasługują:

- późnobarokowa ambona z korpusem w kształcie owocu granatu i obudowa schodów w kształcie czterech rozłożonych łusek granatu. Baldachim nad amboną - wieniec chmur z rzeźbami Boga Ojca i Ducha Świętego (gołębicy).

- chrzcielnica barokowa z czarnego marmuru (I polowa XVIII wieku). Pokrywa chrzcielnicy z rzeźbami chrztu Pana Jezusa.

- ławki dostosowane rzutem do dawnego kościoła przedstawiające modlitwę ludzi różnych stanów, z napisem Laudate Dominum omnes gentes... Ławki pochodzące z przełomu XVII/XVIII wieku pod względem strojów polskich i francuskich bardzo zajmujące.

- konfesjonał, krucyfiksy.



(opis pochodzi z