Niemal zupełnie zapomniany, schowany i wciśnięty (obecnie) pomiędzy dawnym szpitalem Nr 3 im. Najświętszej Maryi Panny a kościołem pw Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Obiekt zbudowany był przez znamienity dla Gdańska ród Uphagenów, rodu pochodzenia holenderskiego bardzo źle znoszącego napór pruski po anektowaniu w wyniku rozbiorów Gdańska. Dworek ów położony jest na byłych Świńskich Łąkach, później nazwanym Dolnym Miastem a wedle obecnej terminologii magistrackiej wchodzi w skład dzielnicy Śródmieście. W 1852 roku, dworek, został przekazany ma cele szpitalne w czasie panującej w mieście epidemii cholery. Powstał społeczny komitet Pań i Panien (Frauen und Jungfrauenkomitee) a na czele stanęła x. Maria Hohenzollern-Hechingen. Komitet ten władanie nad szpitalem przekazał z kolei ss. Boromeuszkom w dniu 13 listopada 1852 roku. Dworek był sukcesywnie rozbudowywany wzdłuż ulicy Łąkowej początkowo jako kaplica (obecnie kościół jw) oraz wzdłuż ul. Śluza (odcinek ten obecnie zwie się Kieturakisa) w kolejnych rozbudowach budynku coraz to większego szpitala. Obecnie stan budynku d. Dworu Uphagenów jest w dość opłakanym stanie, choć znajduje się on naprzeciw okien Miejskiego Konserwatora Zabytków.