Powstał w połowie XVI w. z fundacji Nikodema Łekińskiego, kasztelana nakielskiego. Kilkakrotnie gruntownie restaurowany. Jest trójnawową budowlą pseudohalową, z nieco niższym i węższym od nawy głównej prezbiterium zamkniętym wielobocznie. Przy prezbiterium od północy zakrystia, od południa zaś dawna kaplica św. Józefa, zwieńczona szczytem wczesnorenesansowym. Do południowej nawy bocznej przylega kruchta z XVI w. (być może niedokończona wieża), nadbudowana w XIX w. Przy fasadzie znajdują się dwie pięcioboczne wieżyczki. W prezbiterium, nawach i dawnej kaplicy zachowało się pierwotne sklepienie gwiaździste. Barokowy ołtarz główny z 1. połowy XVIII w. z rzeźbą Matki Boskiej z Dzieciątkiem z 1 ćwierci XVII w. i dwa późnorenesansowe ołtarze boczne z początku XVII w. W prezbiterium późnorenesansowe sakramentarium z końca XVI w. Uwagę zwraca piętrowy, późnorenesansowy nagrobek Nikodema i Jadwigi Łekińskich z 4 ćwierci XVI w., z leżącymi postaciami zmarłych.

Za: