Kościół Bożego Ciała w Helu – rzymskokatolicki kościół parafii Bożego Ciała w Helu przy ulicy Żeromskiego w Helu. Należy do dekanatu morskiego w archidiecezji gdańskiej.

Historia

W 1928 został utworzony w Helu ośrodek duszpasterski. W tym samym roku powstał komitet budowy kościoła. Do komitetu budowy należeli: pierwszy proboszcz, ks. Hieronim Grzenia, Klemens Konka, Antoni Kohnke i Dawid Selin. Świątynia została wzniesiona w latach 1930–1933. 18 czerwca 1933 ks. Paweł Stefański z Jastarni dokonał poświęcenia kamienia węgielnego. Kościół został konsekrowany 6 października 1934 przez biskupa Stanisława Okoniewskiego – Ordynariusza Chełmińskiego. W 1936 ośrodek duszpasterski został przekształcony w parafię pw. Bożego Ciała.
W okresie II wojny światowej, po zajęciu Helu, żołnierze niemieccy wykorzystywali kościół jako magazyn, salę kinową i sypialnię[1].
Od 1946 kościół parafialny znajduje się pod opieką ojców Franciszkanów[2].
W kościele znajdują się organy zbudowane w 1936 przez firmę Sauer. Pochodzą ze świątyni poewangelickiej z Pomorza Zachodniego. Zamontowane zostały w 1948 przez organmistrza Bronisława Cepkę z Popowa koło Wronek. Instrument posiada 28 głosów, 2 klawiatury, elektryczne: trakturę gry i trakturę rejestrów[3].
W 1955 w nawie głównej kościoła wzniesiono marmurowy ołtarz z krucyfiksem o wysokości 8,5 m. 28 grudnia 1989 kościół wpisany został do zabytków przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Gdańsku. W 2011 na ołtarzu w nawie głównej stanęło tabernakulum z bursztynu, nawiązujące do wybrzeża Bałtyku i falującego morza.
Od 2001 w kościele odbywają się koncerty w ramach Międzynarodowego Letniego Festiwalu Kultury i Sztuki w Helu.