Kamienny Jan Nepomucen w niszy w narożu domu w bloku śródrynkowym. Na podstawie wyryta data 176(?)4. Figura ta prawdopodobnie stała niegdyś przy ratuszu na cokole, który zaginął. Rzeźba pełnoplastyczna, święty przedstawiony w postawie stojącej. Nad głową otok z siedmiu (!) gwiazd, z których jedna jest przełamana na pół, a druga osunęła się na inną. Święty przedstawiony tradycyjnie w stroju kapłańskim. Na głowie czarny biret. Ubrany jest w czarną sutannę spiętą podwójnymi guzikami. Spod sutanny wystają czarne trzewiki o ściętych noskach. Komża biała, wykończona dołem misterną koronką, której czytelność tuszuje grubo nałożona farba. Na ramiona narzucona peleryna z kapturem (mantolet). Pod brodą biały kołnierz w postaci stójki. Twarz zarośnięta, włosy długie, faliste. Święty trzyma, pochylony na prawe ramię krucyfiks, pod którym obfity liść palmy. Lewa dłoń delikatnie dotyka piersi na wysokości serca. Rzeźba ustawiona jest na wystającej z muru kamiennej konsoli. Całość pomalowana grubymi warstwami wyblakłej, teraz już łuszczącej się farby. Być może jego elementem jest płaskorzeźba ze sceną Topienia wmurowana w ścianę domu kilka metrów dalej.

za :