Kościół parafialny pw.św. Jana Ewangelisty jest charakterystycznym przykładem świątyni obronnej z I połowy XIV w. i uchodzi za najsłynniejszy kościół warowny w Europie Środkowej. Budowa kościoła rozpoczęła się w 1350 roku i trwała około 30 lat. Promotorem budowy był najprawdopodobniej biskup Przecław z Pogorzeli urzędujący w latach 1341-1376. Jego herb znajduje się do dziś na portalu głównym kościoła, i to po stronie heraldycznie ważniejszej niż umieszczony po prawej herb księstwa. W wieku XVI kiedy Śląsk ogarnięty był paniką przed najazdem Turków kosciół przebudowano i ufortyfikowano nadając mu funkcje obronne. W wyposażeniu kościoła znajdują się cenne zabytki rzeźby, zwłaszcza przypisywany dłutu Wita Stwosza św. Wawrzyniec i Madonna z 1496r., a także neogotycki ołtarz Kutnera oraz ambona Buhla z roku 1880, którą zdobią postacie 4 ewangelistów. Warto wspomnieć tutaj także o wspaniale różnorodnych sklepieniach gotyckich. Wewnatrz świątyni znajduje się owiana legendą studnia zwana Tatarską.