starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 12 głosy | średnia głosów: 5.58
Skomentuj zdjęcie
Mam koleżankę wyznania prawosławnego, powie mi, jak się u nich woła - o Matko Boska! (Może o, Cyrylu i Metody!?) Obojętnie do kogo - to malowanie woła o pomstę do nieba.
2011-08-10 20:56:30 (14 lat temu)
do Danuta B.: To chyba specjalnie takie niebiańskie kolory.
2011-08-10 20:58:53 (14 lat temu)
do mamik: Chcą być jak najbliżej nieba.
2011-08-10 21:01:08 (14 lat temu)
PAX
+1 głosów:1
2011-08-10 21:15:04 (14 lat temu)
WW
+1 głosów:1
do Danuta B.: Kiedy to jest wcale ładne!
2011-08-10 21:18:10 (14 lat temu)
Na stronie od 2009 sierpień
16 lat 7 miesięcy 29 dni
Dodane: 10 sierpnia 2011, godz. 20:39:00
Autor: Agondek ... więcej (4)
Rozmiar: 1200px x 800px
Licencja: GNU FDL 1.2
Aparat: Canon EOS 350D DIGITAL
1 / 320sƒ / 14ISO 80027mm
5 pobrań
3586 odsłon
5.58 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Tomasz Górny (Nemo5576)
Obiekty widoczne na zdjęciu
cerkwie
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 1789
Zabytek: A-39 z 19.11.1976

Parafialną cerkiew św. Michała Archanioła wzniesiono w 1789 r., ale pod tym samym wezwaniem już w II połowie XV w. istniała jej poprzedniczka, ufundowana przez księcia Michała Semenowicza. Dzisiejsza cerkiew, kilkakrotnie przebudowywana, składa się z kilku przylegających do siebie brył. Ośmioboczny korpus główny zawiera trzy prezbiteria. Leżące w osi nawy przysłania piękny, trójkondygnacyjny ikonostas z 1875 r. poświęcony św. Michałowi Archaniołowi, dwa boczne - św. św. Stefanowi Męczennikowi i Mikołajowi Cudotwórcy. Cerkiew wzniesiona została w konstrukcji zrębowej, szalowana. Ma nawę na planie ośmioboku i kruchtę z dzwonnicą na planie kwadratu.



Źródło:

br />


Cerkiew prawosławna p.w. Świętego Michała Archanioła z 1789 r. W 1914 r. nadbudowano nad kruchtą wieżę. Remontowana w 1926 i 1936 r. W latach 60 XX w. rozebrano murowaną dzwonnicę. Rozbudowa prezbiterium w latach 80 XX w. wg projektu Aleksandra Grygorowicza. Obok cerkwi od 1991 r. działa jedyne w Polsce Policealne Studium Ikonograficzne.

Drewniana cerkiew konstrukcji zrębowej. Orientowana, nawa zbudowana na rzucie krzyża wpisanego w ośmiobok. Prezbiterium murowane, rozbudowane z obejściem wokół. Kruchta z nadbudowaną wieżą od frontu. Zwieńczona ośmiobocznym hełmem ostrosłupowym. Dachy kryte blachą. Nawa, prezbiterium i ramiona boczne zwieńczone hełmami baniastymi. Wnętrze podzielone na trzy części dwoma rzędami słupów po trzy sztuki. Ikonostas główny z 1875 r. Dwa ikonostasy boczne z 1862 r.

/p>
ul. Mickiewicza Adama
więcej zdjęć (133)
Dawniej: Hindenburgstrasse
Zacznijmy od głównej ulicy Bielska - Mickiewicza. Zawsze odgrywała wiodącą rolę w życiu miasta, choć obecną nazwę nosi dopiero od 90 lat:

- Wcześniej zmieniała się ona wielokrotnie - przyznaje Katarzyna Sołub, historyk z bielskiego oddziału Muzeum Podlaskiego.

W dodatku różne jej części miały oddzielne nazwy.

Opis królewski z 1779 roku mówi, że główna część ulicy w pobliżu ratusza (od dzisiejszej Kazimierzowskiej do 11 Listopada) nazywała się Rynek. Około 1880 roku zmieniono ją na Szeroko-Rynkową, a w 1912 roku na Bagrationowską. Na niemieckiej pocztówce z 1916 roku główna ulica Bielska to Hindenburgstrasse.

Nazwa Mickiewicza pierwszy raz pojawiła się w 1920 roku i przetrwała do dziś z dwiema przerwami:
- podczas okupacji radzieckiej była ulicą Lenina
- podczas okupacji niemieckiej - Heinrich von Plauenstrasse.

Północna część ul. Mickiewicza (od Kazimierzowskiej w kierunku Narwi) najpierw nosiła nazwę Litewskiej, a później Staroruskiej.

Z kolei południowa część (od ul. 11 Listopada do dzisiejszego przejazdu kolejowego) zwana była Zalubecką, potem Boćkowską, a później kolejno: Maryjną, znów Boćkowską i Michajłowską.