Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 1 głos | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Śródm. Północne › ul. Corazziego Antonia |
1967 , Ulica Corazziego.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2016 styczeń
10 lat 4 miesiące 18 dni |
Dodane: 22 października 2023, godz. 2:17:13
Autor: Andrzej Wyczałkowski ... więcej (158)
Rozmiar: 1355px x 1335px
2 pobrania 986 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia yani
Obiekty widoczne na zdjęciu
ul. Corazziego Antonia
więcej zdjęć (14)
Położenie
ul. A. Corazziego przebiega od ul.Bielańskiej do ul.Tłomackie.
Pochodzenie nazwy
Antonio Corazzi (1792 - 1877)
Architekt włoski, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli późnego klasycyzmu, twórca wielu budowli warszawskich 1. połowy XIX w., sprowadzony do Warszawy w 1818 przez S.Staszica na stanowisko budowniczego Okręgu Szkolnego Warszawskiego. Od 1819 był budowniczym Generalnej Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Duchownych. Pozostał w Warszawie do 1845. Jego dziełami są m.in. regulacja placów Bankowego, Teatralnego i przebudowy kościoła i klasztoru Karmelitanek dla Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności, pałacu TPN, pałacu Mostowskich, pałacu Komisji Przychodów i Skarbu (dziś siedziba władz miejskich), pałacu Dyrektorów Komisji Przychodów i Skarbu, gmachu Teatru Wielkiego, przebudowa Kościoła Pijarów na sobór, liczne kamienice, m.in. przy Nowym Świecie, Senatorskiej, Bednarskiej, Elektoralnej i w Al. Ujazdowskich.
źródło: „Słownik patronów ulic Warszawy" pod redakcją S.Ciepłowskiego - Muzeum Historyczne m.st. Warszawy i Wydawnictwo DiG
Źródło:
ul. A. Corazziego przebiega od ul.Bielańskiej do ul.Tłomackie.
Pochodzenie nazwy
Antonio Corazzi (1792 - 1877)
Architekt włoski, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli późnego klasycyzmu, twórca wielu budowli warszawskich 1. połowy XIX w., sprowadzony do Warszawy w 1818 przez S.Staszica na stanowisko budowniczego Okręgu Szkolnego Warszawskiego. Od 1819 był budowniczym Generalnej Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Duchownych. Pozostał w Warszawie do 1845. Jego dziełami są m.in. regulacja placów Bankowego, Teatralnego i przebudowy kościoła i klasztoru Karmelitanek dla Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności, pałacu TPN, pałacu Mostowskich, pałacu Komisji Przychodów i Skarbu (dziś siedziba władz miejskich), pałacu Dyrektorów Komisji Przychodów i Skarbu, gmachu Teatru Wielkiego, przebudowa Kościoła Pijarów na sobór, liczne kamienice, m.in. przy Nowym Świecie, Senatorskiej, Bednarskiej, Elektoralnej i w Al. Ujazdowskich.
źródło: „Słownik patronów ulic Warszawy" pod redakcją S.Ciepłowskiego - Muzeum Historyczne m.st. Warszawy i Wydawnictwo DiG
Źródło: