Zbudowany w 1674 r. z fundacji rodziny Lessem Stosch na miejscu kościoła drewnianego z początku XV w., który w l. 1563 – 1654 pozostawał we władaniu protestantów. Wieża dobudowana w 1729 r. Kościół zdewastowany w okresie wojen napoleońskich. Remontowany w 1817 r., konstrukcję drewnianą zastąpiono wówczas tzw. murem pruskim, wypełnionym cegłą. Wnętrze salowe, ołtarz główny z ok. 1700 r., późnobarokowy ołtarz boczny p.w. Św. Trójcy. Na murze zewnętrznym płyta nagrobna z 1642 r.

Parafia Kaczkowo została założona w XIII lub XIV wieku. Pierwotnie należała do Śląska, do diecezji Wrocławskiej. Najstarsza wzmianka o parafii pochodzi z roku 1326. Kaczkowo wymieniane jest tam jako Kaczckov. Wioska była wtedy własnością Jana von Durhn – wasala księcia Jana z Głogowa. Wzmianki o istnieniu kościoła pochodzą natomiast z XV wieku. Istnienie kościoła zostało wtedy potwierdzone w dokumentach i napisie na dzwonie kościelnym. Pierwszy proboszcz wzmiankowany jest w roku 1406. W pierwszej połowie XVI wieku kościół posiadał kaznodzieję protestanckiego. Po roku 1563 kościół przeszedł we władanie protestantów. Katolikom został zwrócony w XVII wieku, dzięki staraniom biskupa wrocławskiego, fakt ten miał miejsce 29 lub 30 stycznia 1654 roku. Do 1686 roku kościół był filią parafii Czernina. Opiekę duszpasterską nad parafią sprawował wtedy proboszcz z Czerniny ks. Andrzej Omański. Od 1686 roku kościół w Kaczkowie jest ponownie kościołem parafialnym. Pierwszym proboszczem był ks. Leopold Ksawery Wallis. Pierwotnie kościół był drewniany, w 1670 roku został jednak zniszczony i rozebrany. W roku 1674 staraniem rodziny Lessel Stoschów wzniesiony został nowy, również drewniany kościół. W roku 1729 do istniejącego kościoła dobudowano wieżę.

W wieku XVIII parafia, dekretem wikariusza generalnego diecezji wrocławskiej z dnia 16 sierpnia 1765 roku została przyłączona do parafii Czernina. W roku 1812 kościół był w tak złym stanie, że nie było możliwe odprawianie w nim nabożeństw. Dalszej jego dewastacji dokonali żołnierze armii francuskiej i rosyjskiej przemieszczający się na szlaku Poznań – Wrocław. Do remontu kościoła przystąpiono w roku 1817. Wymieniono wtedy konstrukcję drewnianą na szkieletową z wypełnieniem ceglanym. W roku 1820 mieszkańcy wsi Kaczkowo i kasa kościelna ufundowali zegar, który umieszczono na wieży kościelnej. Na południe od kościoła znajdowało się wówczas probostwo. Uległo ono zniszczeniu w czasie wojny siedmioletniej. W roku 1822 grożące zawaleniem budynki gospodarcze zostały rozebrane. Po północnej stronie od kościoła usytuowana była szkoła kościelna, połączona z kościołem furtką w murze. W roku 1865 szkoła została odsprzedana gminie. Nauczycielami w szkole byli pisarze kościelni. Pod koniec XIX wieku po przesiedleniu przez rząd pruski ludności polskiej wzrosła ilość katolików. Ojciec Święty Pius XI bullą wydaną 28 października 1925 roku odłączył Kaczkowo od parafii Czernina i od diecezji wrocławskiej, a przyłączył do archidiecezji poznańskiej. Od roku 1925 do 1939 opiekę duszpasterską nad parafią sprawowali kapłani z Rydzyny, a później z Gołaszyna – Bojanowa.
W czasie II wojny światowej kościół w Kaczkowie był jedynym otwartym dla ludności polskiej kościołem, na terenie powiatu leszczyńskiego. Polskim duszpasterzem był ks. Sylwester Matuszak. Po zakończeniu wojny stan kościoła wymagał gruntownego remontu, który przeprowadzono pod kierunkiem proboszcza z Bojanowa ks. Zygmunta Pilawskiego, w latach 1947 – 1953. Dzięki ofiarności parafian wymieniono mur kościoła z zachowaniem konstrukcji muru pruskiego, dolną część wieży zastąpiono murowaną podstawą, hełm wieży pokryto gontami, dobudowano kaplice Matki Bożej z przylegającym doń przedsionkiem, stanowiącym boczne wejście do kościoła, w zewnętrzny mur kościoła od strony południowo – zachodniej wmurowano nagrobną tablicę z roku 1642 oraz przebudowano zakrystię. Od roku 1958 parafia Kaczkowo otrzymała ponownie nowego proboszcza, którym został ks. Leon Adamczyk. W roku 1986 wybudowano nową plebanię na południowy zachód od kościoła.

Znajdujący się w kościele ołtarz główny pochodzi z około roku 1700, z parafii Czernina. W ołtarzu umieszczone są dwa obrazy: Wniebowzięcie NMP z pierwszej połowy XVIII wieku oraz pochodzący również z tego okresu obraz Św. Jadwigi, umieszczony w zwieńczeniu ołtarza. W kaplicy bocznej umieszczony jest zabytkowy ołtarz Św. Trójcy. Jest to pierwotny ołtarz główny. W szczycie dachu kościoła nad prezbiterium znajduje się krzyż metropolitalny z datą 2002 r. założono ją po generalnym remoncie dachu. Stary zabytkowy krzyż metropolitalny z dachu kościoła z data 1817 jest umieszczony w ogrodzie probostwa.

Za: