Zarząd Związku Poległych Bojowników zainicjował w 1899r. budowę tej wieży. Starosta oraz Burmistrz Ostródy przyłączyli się do tej inicjatywy. Na miejsce budowy wybrano ostródzki park miejski, bezpośrednio przy brzegu Jeziora Drwęckiego.
Projekt wieży wykonał architekt budowlany z Ostródy Gruhl, który został również kierownikiem budowy. Wykonanie prac budowlanych powierzono C. Pondellowi, który wybudował tę 21 metrową wieżę z granitu. Kamień węgielny położono 01.04.1901. Uroczystego otwarcia wieży dokonano dokładnie rok później 01.04.1902. Koszt przedsięwzięcia wynosił 18.000 Marek.
Na kwadratowej podwalinie wieży (6,5 x 6,5 m ) wznosiła się okrągła wieża z misą ogniową. Przez przylegający do wieży ceglany holl wejściowy (6 x 5,5 x 4 m ) z szerokimi półkolistymi otworami dostać się było można do wewnętrznych schodów drewnianych, które przez 3 piętra prowadziły do platformy widokowej.
Na pierwszym piętrze znajdowało się wyjście na okolony dach hollu wejściowego (przybudówka). Na drugim piętrze można było wyjść na balkony od strony południowej i zachodniej. Dalej żelazną drabiną było można się dostać do misy ogniowej z betonu. Do oświetlania wieży ogniem służyły szczapy drewna oraz płynna smoła i nafta. W późniejszym okresie do tego celu zaczęto używać drewnianych wiór i chrustu. Ogień na wieży rozpalano przynajmniej do 1905 roku, zawsze 1. kwietnia (urodziny Bismarcka).
Na południowej ścianie podwaliny przymocowano kamień z piaskowca, na którym znajdowała się 1 metrowa płaskorzeźba Bismarcka z brązu.
Około 1923r. wieżę przebudowano po raz pierwszy (usunięto przybudówkę, wymieniono schody, usunięto balkony i krenelaże oraz misę ogniową).
Wieża istnieje do dziś, jest wyremontowana, pozbawiona jednak medalionu Bismarcka i misy ogniowej.

Info za