Ośrodek Edukacji Ekologicznej "Pszczyńskie Żubry" powstał w 1996 r. w miejscu, w którym żubrami zajmowano się jeszcze przed II wojną światową. Jeszcze w okresie XIX w. książę pszczyński otrzymał (w roku 1865) w zamian za 20 jeleni od cara rosyjskiego 4 żubry pochodzące z Puszczy Białowieskiej. Początkowo umieszczono je w nadleśnictwie Murcki, ale ze względu na brak miejsca w lasach murckowskich już w roku 1891 zostały żubry przeniesione do nadleśnictwa Pszczyna, konkretnie do Jankowic, gdzie do ich dyspozycji pozostawiono ok. 11 tyś hektarów lasów. Po latach, gdy w Puszczy Białowieskiej w roku 1919 populację żyjącego na wolności żubra na skutek kłusownictwa wytrzebiono do zera, w Jankowicach było już 42 żubry. Dzięki pszczyńskim żubrom których kilka sztuk przekazano dla odtworzenia gatunku w Puszczy Białowieskiej, udało się odtworzyć białowieskie stado. Co prawda okres I wojny światowej i powstań śląskich spowodował przetrzebienie hodowli księcia pszczyńskiego, ale pozostałe w roku 1929 r. ostatnie 7 sztuk, pozwoliło na odtworzenie populacji żubrów pszczyńskich. Do roku 1936 żubry pszczyńskie były własnością księcia pszczyńskiego, a po tym roku w związku z przejęciem zarządu przymusowego majątkiem księcia przez państwo polskie stały się własnością Polski. Po II wojnie światowej w roku 1948 utworzono w lasach jankowickich 700 hektarowy rezerwat żubrów, istniejący do dziś.