STS Lwów – polski żaglowiec szkolny z okresu międzywojennego, trzymasztowy bark, wczesniej pływający jako brytyjski Chinsura, włoski Luco i holenderski Nest. Pierwszy polski statek szkolny, znany w literaturze jako „kolebka nawigatorów”.

Zbudowany w Anglii w stoczni G. R. Cloover & Co. w Birkenhead jako statek towarowo-pasażerski, jeden z pierwszych stalowych żaglowców, był pierwotnie 3-masztową fregatą o nazwie „Chinsura” pływającą do Indii i Australii. Nazwa została nadana od fabryki cygar nad Gangesem. Pierwszymi armatorami byli T. i J. Brocklebankowie z Liverpoolu, a matką chrzestną była (niejaka) Brocklebank. 21 maja 1868 roku „Chinsura” wyszła w dziewiczą podróż do Kalkuty, a 18 września wyruszyła z powrotem do Liverpoolu.

Od 1883 r. żaglowiec pod włoskim armatorem pływał jako "Lucco".

4 września 1921 r. na żaglowcu, w obecności wiceprezydenta miasta Lwowa podniesiono banderę, którą uszyły mieszkanki Lwowa.

„Lwów” przekazany został Marynarce Wojennej i wykorzystywany był jako hulk – najpierw pływające koszary dla załóg okrętów podwodnych, potem magazyn, wreszcie krypa węglowa. Głosy nielicznych, aby ten zasłużony i owiany legendą statek zabetonować i przerobić na pomnik bądź muzeum nie znalazły dostatecznego poparcia. Statek został w 1938 przekazany na złom, a rozebrany prawdopodobnie w czasie wojny.