Pierwotnie był to dom parterowy dwu- lub trzytraktowy z szeroką sienią po prawej stronie. Przed 1788 rokiem właścicielami byli Biernaccy, po 1788 ;Żardecka, od 1877 roku współwłasność Bałaszkiewiczów. Od 1897 roku własność Julenderów. W 1956 roku kamienica przeszła na własność Skarbu Państwa a następnie została skomunalizowana. Parterowa kamienica powstała w 1 ćwierćwieczu XVII wieku. W końcu XVII wieku została nadbudowana i rozbudowana. W 1773 roku uszkodzona przez pożar. Na przełomie XVIII/XIX wieku zniesiono attykę i przeprowadzono przebudowę. W końcu XIX wieku nadbudowano 3 piętro, zlikwidowane półniej w 1979 roku. W latach 1937-38 przeprowadzono restaurację kamienicy .
Kamienica założona na planie wydłużonego prostokąta, jednotraktowa, dwudzielna z szeroką sienią pierwotnie przelotową, połączona z wydłużoną jednotraktową oficyną, która łączy się z kolei z kamienicą przy ul. Kolegiackiej 14. W pn.-zach. narożu sieni klatka schodowa na wyższe kondygnacje. Pierwotny układ pomieszczeń zachowany tylko w 1 kondygnacji. Bryła kamienicy trójkondygnacyjna w korpusie, dwukondygnacyjna w oficynie, podpiwniczona, przykryta trójspadowym dachem, w oficynie dwuspadowym z lukarnami w połaciach dachowych. Elewacja frontowa symetryczna, 2-osiowa w 1 kondygnacji, w pozostałych trójosiowa, z dwuarkadowym podcieniem i skarpą narożną. Otwór wejściowy w prostokątnym portalu z nadprożem i nadświetlem. Po obu stronach kartusze muszlowe. Otwór okienny w prostym obramieniu. Otwory okienne wyższych kondygnacji prostokątne w prostych opaskach. Dodatkowo w 2 kondygnacji płycina zamknięta półkoliście w lewym narożu i nisza arkadowa pomiędzy otworami okiennymi Podziały horyzontalne tworzy pomiędzy 1 a 2 kondygnacją gładki fryz a między 2 a 3 kondygnacją wydatny gzyms; słabo wykształcony gzyms wieńczący, powyżej którego gładka ściana attykowa. Podziały wertykalne tworzy 5 pseudopilastrów bez baz flankujących otwory okienne, płycinę i niszę 2 kondygnacji. W 3 kondygnacji elewacja ujęta w narożach pseudopilastrami zdwojonymi w narożu lewym. Elewacje boczna nieregularna 2-osiowa. W 1 kondygnacji arkada podcienia i prostokątny otwór okienny bez obramień, analogiczny w kondygnacji 1 osi. W 2 osi otwór prostokątny zamknięty półkoliście. W 3 kondygnacji dwa prostokątne otwory okienne bez obramień. Podziały horyzontalne stanowią: pozostałość po fryzie na szerokość 2 osi między 1 a 2 kondygnacją, wydatny gzyms między 2 a 3 kondygnacją i słabo wykształcony gzyms wieńczący. Podziały wertykalne tworzą 4 pseudopilastry flankujące otwór okienny 2 osi w 2 kondygnacji, w 3 kondygnacji dwa pilastry flankujące 2 oś. Ponad słabo wykształconym gzymsem wieńczącym pas murowanej gładkiej attyki. Elewacja tylna 1-osiowa, z prostokątnymi otworami okiennymi bez obramień. Słabo wykształcony gzyms wieńczący. Elewacja frontowa oficyny dwukondygnacyjna, 6-osiowa, z prostokątnymi otworami okiennymi bez obramień. Płaska, bez podziałów horyzontalnych i wertykalnych, ze słabo wykształconym gzymsem wieńczącym. Elewacja tylna oficyny trzykondygnacyjna, 3-osiowa, z prostokątnymi otworami okiennymi w 2 kondygnacji i kwadratowymi w 3 kondygnacji. Bez podziałów horyzontalnych i wertykalnych, ze słabo wykształconym gzymsem wieńczącym. .
Za