Jedna z najstarszych wsi w Polsce, zwana pierwotnie Milejowicami. Pierwsze wzmianki o osadzie datowane są na 1105 rok i znajdują się w dokumencie dotyczącym posiadłości klasztoru w Tyńcu. Kolejny znany dokument wymieniający wieś pochodzi z 1228 roku - jej dziedzicem był wówczas Klemens z Ruszczy. Przez wiele stuleci należała do Śląska. W 1442 roku znalazła się w granicach Księstwa Siewierskiego, zarządzanego przez biskupów krakowskich, choć nadal pozostawała własnością klasztoru bytomskiego. W końcu XVI wieku należała do Fryderyka Paczka z Wrocimowic i Dąbrówki. Późniejszymi właścicielami Milowic (od 1623 roku) byli: Lipscy, Jaroccy, Wójciccy, Grabiańscy, Błeszyńscy. W 1869 roku majątek milowicki przejęła śląska firma Dom Handlowy Kuznitzky i Ska, a w 1894 roku Towarzystwo Kopalń i Zakładów Hutniczych Sosnowieckich, reprezentujące kapitał francuski. Wieś posiadała folwark, browar, gorzelnię, a do 1702 roku dwór z modrzewia. Należała do wsi o dużej liczbie mieszkańców, lecz po szwedzkim potopie (1655) wyludniła się. Mieszkały tu zaledwie 22 rodziny, a w 1787 roku 158 osób w 23 domach. W początkach XIX stulecia stała się osadą przemysłową. Kopalnię węgla kamiennego \"Wiktor\" założył Józef Błeszyński, ówczesny właściciel majątku, w 1822 roku. Drugi duży zakład przemysłowy w Milowicach - to walcowania odlewów żelaznych - huta \"Aleksander\" uruchomiona na przełomie 1882-1883 roku przez górnośląski koncern działający za pośrednictwem spółki filialnej pod nazwą \"Milowicer Eisenwerk\". Po 1918 roku huta otrzymała nazwę \"Milowice\" i stała się własnością (1920) Spółki Akcyjnej pod nazwą Modrzejowskie Zakłady Górniczo-Hutnicze (od 1934 roku Zjednoczone Zakłady Górniczo-Hutnicze Modrzejów - B.Hantke). Spadkobiercą zakładu jest obecnie firma \"TIMKEN\" (produkcja łożysk) i Fabryka Butli Technicznych \"Vitkovice Milmet\" S.A.
www.sosnowiec.pl