Dynamiczny rozwój tego majątku nastąpił u schyłku XVIII w., działały w nim kopalnie rud żelaza, huta szkła, zamieszkiwali tu liczni rzemieślnicy. W tym czasie właściciele folwarku Klucze wybudowali nowy dwór. Od 1794 r. do klęski powstania styczniowego majątek należał do rodziny Bukowskich, a po jego konfiskacie przez rząd carski, został kupiony przez potentata przemysłowego hrabiego Jana Renarda. Od czasu kiedy dobra kluczewskie znalazły się w rękach niemieckiego przemysłowca Ludwika Mauve (1887 r.), przemysł zaczął się tu rozwijać na wielką skalę. Gwarectwo „Hrabia Renard”, którego Mauve został udziałowcem i dyrektorem generalnym (1875 r.) przodowało w regionie pod względem wprowadzania nowoczesnych rozwiązań technicznych. Przemysłowiec był współwłaścicielem wybudowanej w l. 1895-97 fabryki papieru w Kluczach. W 1905 r. spłonął doszczętnie dwór kolumnowy w Kluczach i na jego miejscu Mauve zbudował nowy obiekt - pałac z wieżyczką i modną wówczas drewnianą loggią, a wkrótce postawił obok niego odrębną rezydencję dla żony Selmy. Po śmierci Mauve zarząd majątkiem przejęła jego córka Wera i jej mąż Borys Dietl. W okresie międzywojennym pałac otoczony był rozległem parkiem z fontanną i stawem rybnym a nieopodal znajdowały się zabudowania gospodarcze. Po wojnie w 1945 r. majątek został rozparcelowany, a rodzina Dietlów została zmuszona do wyjazdu z Polski.