Barokowo-klasycystyczny pałac z XVIII w., przebudowany w XIX w. z pseudoryzalitem pod trójkątnym tympanonem. Murowany z kamienia i cegły, potynkowany, założony na rzucie prostokąta, dwukondygnacyjny, z użytkowym poddaszem, nakryty dachem mansardowym z lukarnami. W l. 70. XX w. przebudowany z zamurowaniem niektórych okien i uproszczeniem elewacji. Budowla od zachodu zamyka dziedziniec folwarczny, z budynkami dziś w części zrujnowanymi.

Po II wojnie światowej obiekt należał do miejscowego PGR - wnętrza podzielono na mieszkania dla pracowników.