Budowę nowej, murowanej świątyni rozpoczęto w połowie lat 20-tych XX w. Kościół parafialny pw. Podwyższenia Krzyża Świętego i św. Jana Chrzciciela zbudowany został w latach 1924-1931 wg projektu arch. Wawrzyńca Dajczaka. Kamień węgielny pod budowę tej świątyni poświęcono w 1926 r. W latach 60-tych XX w. z inicjatywy ks. Władysława Szubargi wykonano polichromię i zainstalowano organy. Uroczystego poświęcenia kościoła dokonał bp Franciszek Barda. W latach 1994-96 wykonano nową polichromię we wnętrzu kościoła, przebudowano ołtarz główny, wyłożono marmurem prezbiterium, dokonano renowacji witraży oraz wymieniono instalację elektryczną. Kolejne prace restauracyjne kościoła miały miejsce w latach 2003-2008 (m.in. remont organów, osuszenie fundamentów, wykonano też nowe, granitowe schody). Świątynia charakteryzuje się sporymi rozmiarami i monumentalnością bryły. Wybudowano ją w okresie międzywojennym, a więc zdradza ona znamiona eklektyzmu. Jest murowana, otynkowana i pokryta blachą miedzianą. Nieco płaską fasadę zamyka od lewej wysoka wieża zwieńczona wielobaniastym hełmem z latarnią. Kościół jest w formie bazylikowej, z węższym, okrągło zamkniętym prezbiterium. Wewnątrz znajduje się sklepienie kolebkowe z lunetami, zaś nad bocznymi nawami, do których prowadzą łukowate arkady z iluzorycznymi pilastrami, sklepienie krzyżowo-kolebkowe. Malatura ścian jest współczesna, zaś w oknach znajdują się modernistyczne witraże. W niedawno odnowionym prezbiterium umieszczono trzy duże, polichromowane rzeźby grupy ukrzyżowania otoczonej glorią promieni w barwie złota.

Źródło: