starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 5 głosów | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
Mariusz Brzeziński
Na stronie od 2011 sierpień
14 lat 8 miesięcy 0 dni
Dodane: 23 sierpnia 2011, godz. 14:57:31
Autor: T. Hermańczyk ... więcej (842)
Rozmiar: 1700px x 1204px
21 pobrań
2017 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Mariusz Brzeziński
Obiekty widoczne na zdjęciu
kościoły, katedry, kaplice
Kościół św. Zygmunta
więcej zdjęć (58)
Atrakcja turystyczna
Zabytek: A-3/78 z 13.02.1978

Parafia św. Zygmunta jest najstarszą parafią w Częstochowie i kościołem – matką (ecclesia matrix) wszystkich kościołów miasta i okolicy. Nie znamy dokładnie daty jej powstania. Najprawdopodobniej powstała w II połowie XIII w. Pierwszą historyczną wzmiankę o niej podaje wykaz świętopietrza z lat 1325-27. Ośrodkiem jej był drewniany kościółek pod wezwaniem NMP na Jasnej Górze. Do Częstochowy parafia przeniosła swą siedzibę w 1382 r., umieszczając ją przy dotychczasowym kościółku p.w. św. Zygmunta, powstałym najprawdopodobniej po roku 1356, tzn. po otrzymaniu przez wieś Częstochowa praw miejskich. Zmiany siedziby dokonał ówczesny proboszcz częstochowski ks. Henryk Biel, herbu Ostoja, za zgodą biskupa krakowskiego Jana Radlicy. Zrzekł się on kościoła na Jasnej Górze na rzecz OO. Paulinów, sprowadzonych do Polski z Węgier przez księcia Władysława Opolczyka, dla opiekowania się Cudownym Obrazem Matki Boskiej, przywiezionym tu przez niego i przy tym kościele umieszczonym.



Parafia św. Zygmunta była w administracji księży diecezjalnych do 1474 r. W tym roku jej proboszcz ks. Piotr z Chorzenic za zgodą biskupa krakowskiego Jana z Rzeszowa zrezygnował z niej, oddając ją w administrację OO. Paulinom, którzy przy niej założyli klasztor i rządzili parafią do 1864 r. tj. do czasu skasowania klasztoru ukazem carskim. Kościół św. Zygmunta był pod rządami OO. Paulinów wielokrotnie przebudowywany i rozbudowywany. Staraniem ks. Władysława Gołąba ufundowano ołtarz soborowy, chrzcielnicę, kaplicę wieczystej adoracji, kaplicę akademicką w podziemiach kościoła, pokryto dach kościoła i plebanii blachą miedzianą, dano posadzkę z białej marianny, odnowiono stacje Drogi Krzyżowej, odwilgocono mury kościoła i plebanii. W 1992 r. zbito tynki na budynkach plebanijnych i parkanach i dano nowe, a w 1993 r. przystąpiono do restauracji zewnętrznych murów świątyni wypełniając specjalną substancją żywiczną pęknięcia ścian, uzupełniając tynki i dając na całą budowlę nową elewację. W 1996 r. ks. Marian Wojcieszak przystąpił do remontu zabytkowej plebanii. Wymieniono instalację elektryczną, wszystkie tynki wewnętrzne, okna, przygotowano pomieszczenia na spotkania formacyjne grup oazowych. Sprawiono nowe nagłośnienie kościoła. W 1998 r. w kościele wymieniono przewody elektryczne, wykonano nową tablicę rozdzielczą prądu, wyremontowano i uruchomiono dzwony, pomalowano wnętrze kościoła, odnowiono i pozłocono pięć ołtarzy. W 2000 r. dokonano przebudowy prezbiterium, położono nową granitową posadzkę, wstawiono w okna prezbiterium 3 witraże.



Przy kościele św. Zygmunta 6 czerwca 1979 odbyło się spotkanie Ojca Świętego Jana Pawła II z wiernymi diecezji częstochowskiej. Dla upamiętnienia tego wydarzenia wmurowana jest specjalna tablica na frontonie kościoła. Od 3 marca 1973 r. w tym kościele trwa całodzienna adoracja Najświętszego Sakramentu (pierwsza w historii diecezji częstochowskiej).


Zbudowano: 1948
Zlikwidowano: 1990
ul. Krakowska
więcej zdjęć (366)
Dawniej: Narutowicza Gabryela
pl. Daszyńskiego Ignacego
więcej zdjęć (210)
Dawniej: Nowy Rynek, Nowotki Marcelego
Plac Ignacego Daszyńskiego w Częstochowie, do 1934 nazywany Nowym Rynkiem – plac w centrum Częstochowy, w dzielnicy Stare Miasto, nazwany imieniem premiera polski - Ignacego Daszyńskiego.

Na placu zbiega się sześć ulic: al. Najświętszej Maryi Panny., ul. Warszawska, ul. Krakowska, ul. Mirowska, ul. Ogrodowa i ul. B. Joselewicza.

Plac leży na drodze pątniczej na Jasną Górę.
Historia
Pierwotnie, od średniowiecza, mieścił się tu cmentarz. Powiększony w 1643. Na jego terenie znajdowała się kaplica św. Krzyża. W 1825, przy wytyczaniu Alei NMP, cmentarz zlikwidowano i przeniesiono w okolice ulic Fabrycznej (Mielczarskiego) i Ogrodowej, a później na Kule.

Północna i południowa pierzeja zabudowane są XIX-wiecznymi kamienicami, późnoklasycystycznymi, eklektycznymi i bezstylowymi, głównie jedno- i dwupiętrowymi.

Początkowo nazywany Nowym Rynkiem, gdyż na nim odbywały się targi aż do 1934, kiedy przeniesiono je na Rynek Narutowicza na Zawodziu. Później nadano mu imię Ignacego Daszyńskiego (obowiązujące także dziś). W czasie II wojny światowej nosił nazwę Ostring i znajdował się w obrębie „dużego getta”. Podczas jego likwidacji plac stał się miejscem koncentracji i selekcji Żydów wywożonych do Treblinki. W okresie PRL-u plac nosił imię Marcelego Nowotki. W tym czasie w jego środkowej części wznosił się pomnik zwycięstwa Armii Radzieckiej.

Przez wschodnią część placu aż do 1976, gdy wybudowano trasę średnicową omijającą centrum od wschodu, przebiegał ruchliwy trakt z Warszawy do Katowic.

Na wschód od placu usytuowany jest kościół św. Zygmunta pochodzący z XIV w., będący najstarszą świątynią w mieście. Pierwotnie składał się z prezbiterium, nawy głównej i gotyckiej wieży. W XV w. na południe od kościoła wzniesiono dwukondygnacyjny klasztor paulinów (obecnie plebania) połączony na piętrze z kościołem krytym gankiem wspartym na dwóch arkadach. W XVII w. dobudowano kaplice św. Grzegorza (od strony południowej) i św. Anny (od północy) oraz zakrystię. Wielokrotnie palony, dewastowany i plądrowany. Odbudowany w II poł. XVIII w. z przekształceniem na budowlę trójnawową i dobudowaniem dwóch wież. Odebrany paulinom po powstaniu styczniowym. Wystrój wnętrza i forma barokowe z pozostałościami gotyckimi.

12 października 2008 odsłonięty został pomnik papieża Jana Pawła II. Usytowany jest on w centralnej części placu.
Źródło: