Pałac wzniesiony został w stylu neoklasycystycznym w latach 1897-1899 z inicjatywy ówczesnego właściciela tutejszych dóbr ziemskich Maxa von Wedemayer. Inicjały właściciela majątku oraz daty roczne budowy umieszczone są nad portalem w portyku. Obiekt zlokalizowany jest w centralnej części miejscowości, w południowo-wschodniej partii parku krajobrazowego. W sąsiedztwie pałacu znajduje się oficyna oraz założenie folwarczne na planie czworobocznym. Jest to budynek murowany, podpiwniczony, dwukondygnacyjny, wieloczłonowy, nakryty wysokimi dachami mansardowymi z lukarnami. Korpus budowli założono na planie prostokątnym ze skrzydłami bocznymi, z których południowe posiadają formę prostokąta, przedłużonego w kierunku północnym. Przy skrzydle zachodnim znajduje się kolumnowy portyk zwieńczony trójkątnym tympanonem. Przed elewacją frontową oraz przy elewacji skrzydła południowego znajdują się tarasy. Budowla posiada bogatą kompozycję elewacji z rytmicznie rozmieszczonymi lizenami wyznaczającymi podziały osiowe i dźwigającymi belkowanie. Wewnątrz zachował się wystrój kilku pomieszczeń, w tym sali balowej, z dekoracyjnymi stiukami. Po II wojnie światowej majątek został znacjonalizowany a pałac zamieniono na biura PGR, mieszkania oraz dom kultury. Obecnie pałac znajduje się w rękach prywatny