Konkatedra św. Aleksandra w Suwałkach.

Klasycystyczna świątynia św. Aleksandra była budowana w latach 1820-1825 według projektu Chrystiana Piotra Aignera. Po około 20 latach dokonano przebudowy, powiększając okna, podwyższając wieże i dobudowując kaplice, wedle projektu Henryka Marconiego.

Jesienią 1944 r., kościół zaminowano a następnie wysadzono w powietrze, niszcząc obie wieże oraz strop wraz z dachem. Od dziewiątego września 1945 roku, po wykonaniu podstawowych prac remontawych, pokrecie dachu blachą,wierni mogli powrócić do świątyni.

W roku 1961 miejscowy murarz Franciszek Machiewicz wraz z czterema pracownikami od 5 sierpnia do 21 listopada 1961 r. odbudował obydwie wieże, by przywrócić jej dawną świetność, umieszczając m.in. w oknach witraże z warszawskiej pracowni, Józefa Olszewskiego.Zanim ostatecznie ukończono prace rekonstrukcyjne na wieży zawieszono ocalały z wojny spiżowy dzwon, ufundowany przed wojną w 1924 roku przez właściciela suwalskiego browaru Wacława Kunca. Dnia 7 października 1961 roku dzwon o imieniu „Wacław” został ponownie zawieszony na wieży i odtąd nieustannie towarzyszy wszystkim ważnym uroczystościom parafialnym.

W dniu 4 sierpnia 1963 roku Ksiądz Prałat Bolesław Gumowski sprowadził dwa nowe dzwony wykonane w odlewni w Węgrowie. Jeden o wadze 840 kg „Witold" oraz drugi o wadze 200 kg „Józef”. Tego samego dnia rano Jego Ekscelencja Ksiądz Biskup Ordynariusz Aleksander Mościcki przy udziale wiernych uroczyście konsekrował nowe dzwony.

W sierpniu 1967 roku wyremontowane zostały 25 głosowe organy.

Wewnątrz znajdują się obrazy Franciszka Smuglewicza oraz tablice upamiętniające walkę i martyrologię mieszkańców Suwalszczyzny.

Ogromną białą bryłę kościoła zdobią dwie wysokie wieże oraz monumentalny portyk.

Od 1992 jest konkatedrą wówczas powstałej diecezji ełckiej.