Dąbrowska fabryka założona została w 1882 roku przez R. Farkaca i S-ka. Początkowo pracowała głównie na potrzeby zakładów produkujących urządzenia cukiernicze. Po wykupieniu fabryki przez A. Braunsteina, jako wspólnik w 1885 r. dołączył znany fabrykant z Pilzna, Emil Skoda (założyciel fabryki samochodów w Czechach). Wkrótce dąbrowska fabryka zostaje odsprzedana, a nowymi właścicielami zostają W. Fitzner i K. Gamper, przemysłowcy z Sosnowca. W 1897 roku przekształcają ją w

"Towarzystwo Akcyjne Zakładów Kotlarskich i Mechanicznych FITZNER i GAMPER". Firma ta posiada przedstawicielstwa w Warszawie, Łodzi oraz w kilku największych miastach cesarstwa. Należy do jednej z największych spółek akcyjnych w kraju. Dąbrowski zakład odgrywał nieznaczną rolę w porównaniu z centralą w Sosnowcu. Obydwa zakłady produkowały kotły parowe, podgrzewacze wody, aparaty do oczyszczania wody, przewody rurowe i inne elementy budowlane. Zakład zajmował się budową wieży wyciągowych dla kopalń, maszyn dla cukrowni, papierni, gorzelni i fabryk chemicznych. Dodatkowo produkowano urządzenia hutnicze i górnicze, jak wagoniki i kolejki linowe oraz łańcuchowe. Budowano również wielkie piece dla hutnictwa. W dąbrowskim zakładzie nie zatrudniano kobiet, natomiast udział chłopców w wieku 15-17 lat, w latach 1900-1913 stanowił około 5%. Pomieszczenia fabryczne były dość przestronne i wyposażone w wentylację oraz oświetlenie elektryczne, co nie było dość częste na początku XX wieku. Na miejscu znajdowała się również stała pomoc lekarska. Fabryka Maszyn produkowała cylindry i odlewy dla pierwszej w Polsce "Fabryki Lokomotyw" w pobliskim Chrzanowie. Od 1928 roku fabryka weszła w skład spółki

"Zjednoczone Fabryki Maszyn, Kotłów i Wagonów L. Zieleniewski i Fitzner-Gamer S.A.". Od tego czasu w dąbrowskich zakładach produkuje się obrabiarki oraz armatury parowe i wodne. Przed II wojną światową zakład nosi nazwę "Babcock-Zieleniewski".

W okresie okupacji niemieckiej zakład został prawie doszczętnie zdewastowany, poprzez wywiezienie przez Niemców prawie wszystkich cenniejszych urządzeń i części maszyn. Pomimo zniszczeń, zakład podjął produkcję już w styczniu 1945 roku.

Z polecenia Rady Zakładowej, kierownictwo powierzono inżynierowi Tadeuszowi Furdynowi. W marcu 1945 roku, zakład przekazał Departamentowi Uzbrojenia 10 nowych obrabiarek. Oprócz produkcji obrabiarek, zakład wykonywał również naprawy i remonty czołgów na potrzeby Ludowego Wojska Polskiego. W listopadzie 1945 roku w Fabryce pracowało 650 robotników, w tym 100 kobiet. Zakład przyjmuje nazwę "Dąbrowska Fabryka Obrabiarek" "Defum" im. Stanisława Krzynówka. Produkuje się tutaj proste technicznie tokarki uniwersalne, wiertarko-frezarki i gwinciarki. W 1950 roku w zakładzie wyprodukowano 35 tokarek-karuzelówek i 80 wiertarko-frezarek. W 1965 roku wyprodukowano 41 tokarek karuzelówek i 211 wiertarko-frezarek. Przez te 15 lat, wartość produkcji została potrojona. W 1962 roku do zakładu przyłączono "Szopienicką Fabrykę Obrabiarek".

W DFO czynne były oddziały: obróbki mechanicznej ciężkiej, obróbki mechanicznej lekkiej oraz montażu. W 1966 roku zakład pozyskał pokaźne środki finansowe, dzięki którym wybudowano nową halę montażową wraz z zapleczem socjalnym, a w latach 1969-71, nowoczesny biurowiec wraz z pomieszczeniami dla biura konstrukcyjnego. Przebudowano też główną halę produkcyjną.

Od 1970 roku "Dąbrowska Fabryka Obrabiarek" została włączona do "Kombinatu Obrabiarek Ciężkich" "PONAR-PORUM" w Porębie koło Zawiercia. W 1973 roku wartość produkcji była około pięciokrotnie wyższa niż w roku 1950. W 1974 roku zlikwidowano położoną na terenie zakładu starą odlewnię. Dąbrowska Fabryka produkuje tokarki karuzelowe oraz wiertarko-frezarki. Obrabiarki te były eksportowane do wielu krajów świata, miedzy innymi na bardzo wymagające rynki w USA, Anglii, Niemiec i Japonii. Prowadzono dalsze prace nad rozbudową zakładu w rejonie ulic Konopnickiej i Kościuszki. Adaptowano halę po dawnej odlewni na halę obróbki cieplnej i mechanicznej. Do roku 1973 zakład posiadał własną szkołę zawodową, która miała za zadanie dostarczać młodych wykwalifikowanych pracowników, oraz własną orkiestrę dętą.

Na podst. www.dabrowa.pl