Pierwsze wzmianki o parafii w Krężnicy Jarej pochodzą z 1325, w 1440 została ona uposażona ponownie. Drewniany kościół w 1529 zajęli innowiercy, w 1595 spłonął on. Następny wzniesiono w latach 1628-1642. Ten w początkach XIX wieku przejęły wizytki lubelskie, w ich rękach znajdował się on do 1866. Obecny kościół parafialny (na miejscu poprzedniego, zniszczonego w 1883 przez pożar) został wybudowany w latach 1884-1887, konsekrowany w 1890. Pierwszy remont przeprowadzono w 1969. Położony jest on na niewielkim wzgórzu w centrum wsi, murowany, eklektyczny, orientowany. Ma jedną nawę z węższym i niższym prezbiterium oraz przylegającą do niego od południa zakrystią. Nad nawą wznosi się wieżyczka na sygnaturkę. Wewnątrz kościół nakryty jest sklepieniem kolebkowym. W drewnianym i pozłoconym ołtarzu głównym znajduje się obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem, zapewne XVII-wieczny, w nowszych sukienkach oraz rokokowe rzeźby dwóch aniołów, pochodzące zapewne z 3. ćwierci XVIII wieku. W ołtarzach bocznych (również drewnianych i pozłoconych) znajdują się obrazy Niepokalanego Serca Najświętszej Marii Panny i Matki Boskiej Częstochowskiej (w prawym) oraz św. Antoniego Padewskiego i św. Stanisława Kostki (w lewym). Umieszczono w nich także barokowo-ludowe, XVIII-wieczne rzeźby św. Barbary, św. Elżbiety (?), św. Stanisława biskupa i św. Wojciecha. Chrzcielnica jest klasycystyczna (XVIII/XIX wiek), kamienna , z rokokowym (2. połowa XVIII wieku) baldachimem i zapleckiem. Na zaplecku widnieje rzeźbiona scena Chrztu Chrystusa. Wcześniej kościołowi służyły12–głosowe organy z końca XIX wieku, w 2005 sprowadzono inne, wybudowane w1956 w Hanowerze. Na wyposażeniu kościoła jest feretron w drewnianych, rokokowych ramach (2. połowa XVIII wieku), z nowymi obrazami oraz obraz Narodzin Dzieciątka w typie XVII-wiecznego malarstwa włoskiego (być może kopia). W kruchcie wisi XVIII-wieczny, barokowo-ludowy krucyfiks. Wśród zabytkowych paramentów liturgicznych znajduje się późnobarokowa monstrancja (2. ćwierć XVIII wieku) w kształcie Serca Jezusowego, kielich regencyjny (2. ćwierć XVIII wieku) oraz rokokowy (2. połowa XVIII wieku), dwie pateny zapewne z XVIII wieku, rokokowy relikwiarz datowany na 1786, ornaty i kapa z XVIII-XIX wieku.

Źródło;