Kaplica św. Jerzego przy ul. A. Ostrowicza.
Książe Jerzy Ziębicki, jeden z braci władających Lądkiem na przełomie XV i XVI w., w jednym z pomieszczeń zbudowanego zakładu dla kobiet umieścił kaplice, poświęcając ją swemu patronowi. W 1637 r. na wzgórzu powstała już odrębna, wolno stojąca drewniana kaplica; w datach zbiega się ten fakt z powołaniem nowego proboszcza w Lądku. W 1658 r. kaplica otrzymała obecna murowaną postać, co upamiętnia umieszczony nad wejściem napis:
GEORGE SCHARE
MAVER 16 CESEL 58

Barokowa kaplica św. Jerzego została ufundowana przez hr. M. Gotzen ku czci patrona pobliskiego źródła. Zaprojektowali ją Baltazar i Hans Hanischowie, a wzniósł ją w latach 1656–1658 Mateusz Bieneva. Ołtarz główny kaplicy powstał w 1682 r. W kręgu głównym przedstawione jest niebo z Trójcą Świętą.
W 1720 r. we wnętrzu kopuły J. H. Kynast, zainspirowany „Złotą legendą” Jakuba de Voragine’a, wykonał freski ze scen z życia i śmierci św. Jerzego. Kaplica została poświęcona 21 VI 1665 r. przez arcybiskupa praskiego kardynała Harracha. Niestety po wojnie w latach 80-tych i 90-tych XVII w. kaplica została kilkakrotnie okradziona i w końcu zdewastowana.

Kaplica stanowiła jeden z najbardziej znanych obiektów w uzdrowisku, później popadła w zapomnienie po zbudowaniu „Nowego Jerzego", a w latach 6O. została częściowo zdewastowana. Od 1997 r. trwa całkowity remont tej rotundy. Zakończenie remontu planowane jest na jesień tegoż roku. Poświecenie tej zabytkowej rotundy odbyło się w październiku 1997 na zakończenie Polsko-Czeskich Dni Kultury Chrześcijańskiej, które odbyło się w Lądku Zdroju.