Dwór zbudowany w pierwszych latach XIX wieku przez Jaraczewskich herbu Zaremba był później przebudowany. Przystosowanie go do nowej funkcji zakładu opiekuńczego spowodowało całkowite niemal przekształcenie wnętrza. W ostatnich latach zniszczeniu uległa dekoracja elewacji.



Pomimo zmian obiekt zachował charakterystyczne cechy klasycystycznej budowli dworskiej. Jest obiektem murowanym, otynkowanym, założonym na planie wydłużonego prostokąta, o niskiej (parterowej), horyzontalnie zakomponowanej bryle, nakrytej naczółkowym dachem.

Przy skromnym opracowaniu, główny akcent kompozycyjny skupiony został na środkowej części dziewięcioosiowej elewacji frontowej, zwróconej na południe. Zaprojektowano tu monumentalny portyk poprzedzający główne wejście, niemal nieproporcjonalny w stosunku do skali dworu, nieporównanie wyższy od elewacji, sięgający zwieńczeniem kalenicy dachu. Dwie pary kolumn portyku, o gładkich trzonach i niegdyś jońskich kapitelach, flankują zamknięte półkoliście wejście i dźwigają trójkątny naczółek, w którego środkowym polu znajduje się dziś sztukatorska dekoracja przedstawiająca Oko Opatrzności. Pierwotnie zapewne był tam herb Zaremba Jaraczewskich.

Obecnie w dworze znajduje się Dom Pomocy Społecznej.



Za: