Ulica ta istniała w części swej południowej (aż do ul.Dąbrowskiego) już przed wojną międzynarodową i zwała się po niemiecku nieoficjalnie "Gürtelgasse". Umocniona jest na odcinku od ul.Grunwaldzkiej do ul.Bukowskiej (szpital Diakonisek). Część północna (od ul.Dąbrowskiego do ul. Św.Wawrzyńca), stanowiła dotychczas odcinek szosy okrężnej, zbudowanej przez władze wojskowe przy fortyfikowaniu miasta w XIX wieku. Obecną swą nazwę ulica zawdzięcza dawniejszym określeniom nieoficjalnym. Nazwa obowiązuje od 19.08.1926r

W 1895 uruchomiona została przy ul. Grunwaldzkiej 1 pierwsza elektrownia w Poznaniu (budynek u zbiegu z ul. Bukowską) . Komunikacja tramwajowa w ulicy Grunwaldzkiej rozpoczęła się 22 czerwca 1902. Wybudowany został wtedy tor tramwajowy od ul. Roosevelta do ul. Ułańskiej (koszary wojskowe). W 1909 dobudowany został drugi tor między ulicami Matejki i Ułańską. W 1926 przedłużono tę trasę do ul. Przybyszewskiego, w 1931 do Ostroroga, a 30 grudnia 1936 do Kasztelanów (Palacza, Osiedle Grunwaldzkie). Po odbudowie ze zniszczeń II wojny światowej, 7 czerwca 1945, uruchomiona została linia tramwajowa z Błoni Grunwaldzkich. U wylotu ulicy od 1924 Automobilklub Wielkopolski organizował ogólnopolski wyścig samochodowy i motocyklowy "Trójkąta szos" (34 km). Zawody organizowane corocznie trwały do 1927; głównym powodem przerwania imprez był zły stan nawierzchni. W czasie Powszechnej Wystawy Krajowej w 1929 ulica była jedną z granic terenów wystawowych, obecnie przylega do niej teren MTP. W latach 1962-1964 rozbudowana i zmodernizowana, kolejne przebudowy miały miejsce w latach 70. XX wieku oraz w 1988-1989, 1998 2009 (Grunwaldzka/Wojskowa) i 2011-2013.
Na podst.: