Stalowy, secesyjny mostek dla pieszych zbudowano na miejscu drewnianej przeprawy (tzw. Mostu Słoniowego) w 1902 roku. Budowę rozpoczęto 2. grudnia, a obiekt oddano do użytku już 24. dnia owego miesiąca. Przy budowie skorzystano z istniejących kamiennych przyczółków i filaru - pozostałości z poprzedniej przeprawy. Całość przedsięwzięcia wyniosła 12 000 marek.

W 1912 roku podczas wichury na na górny dźwigar mostu przewróciła się topola, co wymusiło wymianę uszkodzonych elementów. Most odnawiano m.in. w 1914 oraz 1921 roku. W latach 30' XX wieku jego południową stroną poprowadzono rurociąg, co odebrało mu część uroku. Obiekt nie ucierpiał podczas działań wojennych 1945 roku.

Przed 1945 rokiem nazywano go Mostem Fenigowym (Pfennigbrücke), Mostem Słoniowym (Elefantenbrücke), Mostem Rejencyjnym (Regierungsbrücke) bądź po prostu nowym mostem na Młynówce (Neue Mühlgrabenbrücke). Obecnie, obok najczęściej stosowanej nazwy (Most Groszowy) posiada także wiele nazw umownych (np: Zielony Mostek czy Most Westchnień). Zwany jest także Mostem Zakochanych z uwagi na praktykowane na jego barierkach zaczepianie kłódek z wyznaniem miłości.

I choć mówi się, że "stara miłość nie rdzewieje" to większość ze wspomnianych kłódek pordzewiała już dawno, co dodatkowo zaburza estetykę tego pięknego niegdyś mostu.

oprac. Adam Krzyształowicz