Ulica Barbary w Katowicach (do 1922 i w latach 1939−1945 Wrangelstraße, popularnie nazywana także ulicą Świętej Barbary) − jedna z ulic w katowickim Śródmieściu. Rozpoczyna swój bieg od skrzyżowania z ulicą Mikołowską, ulicą Józefa Poniatowskiego i ulicą Strzelecką. Następnie krzyżuje się z ulicami Kazimierza Dłuskiego, Stanisława Fliegera, Skalną i Józefa Szmausa. Kończy swój bieg za skrzyżowaniem z ulicą Aleksandra Hercena (rejon autostrady A4, nad którą prowadzi kładka dla pieszych).

Przy ulicy Barbary znajdują się następujące historyczne obiekty:
zabytkowy budynek przedszkola (ul. Barbary 25); wpisany do rejestru zabytków dnia 29 kwietnia 1988 (nr rej.: A/1364/88), wzniesiony w 1938 w stylu funkcjonalizmu (typ architektury okrętowej) jako integralna część większego założenia dawnego Ogrodu Jordanowskiego; na dachu pawilonu pierwotnie było zlokalizowane solarium na świeżym powietrzu.; w 2011 planowane jest zrekonstruowanie sceny do plenerowych występów na terenie dawnego ogrodu;
narożna kamienica mieszkalna (ul. Barbary 1, ul. Mikołowska 44), obecnie budynek jest siedzibą Gościńca Franz Josef;
zespół familoków kopalni "Wujek" (ul. Barbary 4, 6, ul. J. Poniatowskiego 1, 3, 5, 7, 9, 11), wzniesiony na początku XX wieku w stylu historyzmu, secesji, modernizmu;
kolonia urzędnicza huty Baildon (ul. Barbary 5, 7, 9), wzniesiona na początku XX wieku w stylu późnego modernizmu;
późnomodernistyczny familok kopalni "Wujek" (ul. Barbary 8), wybudowany w pierwszej ćwierci XX wieku;
późnomodernistyczny familok kopalni "Wujek" (ul. Barbary 10), wybudowany w pierwszej ćwierci XX wieku według projektu Bruno Tauta;
późnomodernistyczna kamienica (ul. Barbary 12), wzniesiona na początku XX wieku;
budynek mieszkalny (ul. Barbary 16), wybudowany w stylu socrealistycznym.

W latach osiemdziesiątych XX wieku przy ulicy wzniesiono osiedle mieszkaniowe, złożone z wysokościowców.
W latach 1997−1998 w rejonie ulic Barbary i Stanisława Fliegera wzniesiono zespół budynków mieszkalnych według projektu T. Czerwińskiego. Powierzchnia użytkowa wynosi 4015 m2, a kubatura − 23 491 m3. Inwestorem była Spółdzielnica Mieszkaniowa "Górnik" Katowice. Architekci za ten projekt zdobyli nagrodę Prezydenta Miasta Katowic "Architektura Roku 2000" oraz nominację do nagrody "Życie w Architekturze" za najlepszy budynek mieszkalny zrealizowany w latach 1989−1999.
Przy ul. Barbary swoją siedzibę mają[13]: drukarnia, firmy i przedsiębiorstwa handlowo-usługowe, biura nieruchomości, niepubliczne zakłady opieki zdrowotnej, informacja KZK GOP, Instytut Gospodarowania Odpadami, Instytut Nowoczesnych Technologii, Komunikacyjny Związek Komunalny Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego (KZK GOP), Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna (ul. Barbary 17), Miejskie Przedszkole nr 3, Stowarzyszenie Międzynarodowych Przewoźników Transportu Samochodowego, Towarzystwo Urbanistów Polskich − Zakład Planowania Przestrzennego, ZHP − Komenda Hufca Katowice im. Bohaterów Wieży Spadochronowej, Górnośląski Związek Metropolitalny (ul. Barbary 21a), Miejski Zarząd Ulic i Mostów (ul. Barbary 21a).
Ulicą prowadzi Szlak Bohaterów Wieży Spadochronowej. Przy drodze wytyczono także ścieżki rowerowe.

Jedna z najważniejszych i najdłuższych arterii komunikacyjnych Katowic. Biegnie przez dzielnice: Śródmieście, Brynów-Osiedle Zgrzebnioka, Piotrowice-Ochojec do Mikołowa (zmiana nazwy na ul. Katowicką).

Historia
Przebieg ulicy Kościuszki na odcinku od obecnego Parku Kościuszki do centrum Katowic został wytyczony na początku XIX wieku. Pierwotnie była to droga którą transportowano węgiel wydobyty w Kopalni Beate do linii kolejowej. Z czasem wzdłuż drogi powstały kamienice i inne budynki. Przejściowo w okresie II wojny światowej ulica nosiła imię Karla Hoefera, głównodowodzącego wojsk niemieckich walczących z powstańcami śląskimi. Po wojnie ulicę wydłużono aż po granicę z Mikołowem.

Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]