Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 1 głos | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. opolskie › powiat nyski › Nysa › Śródmieście › Rynek › Bazylika św. Jakuba Apostoła i św. Agnieszki › Epitafia i nagrobki › Epitafium Zygmunta von Schellendorfa |
20 grudnia 2023 , Transkrypcja tekstu epitafium bez skrótów -
Opis odnośników:
1) dziedzic – spadkobierca. Ród wywodził się z wioski Schellendorf (Dzwonów) koło Chojnowa, którego początki sięgają 1326 roku i Adelsdorf – Zagrodno. Jego dziadek Christoph v. S. pan na Zagrodnie, Koninie Żagańskim, Iłowej etc. kupił dominium Königsbrück 25 września 1579 roku od swojego szwagra Caspara hrabiego v. Dohna. Ojciec Sigismunda, Karol Magnus (*25. 01.1562; †12.02.1621). Matka Margaretha von Schönfeld, pochodząca z Miśni z domu Wachau. W dniu 8 maja 1625 r. osiągnięto braterską ugodę i majątki zostały podzielone. Zgodnie z wolą ojca, dwaj najmłodsi Sigismund i Conrad przejęli majątek za 120 000 talarów. W tym czasie najstarszy przyrodni brat Christoph był starostą księstwa żagańskiego, następnie w cesarskiej służbie we Wrocławiu, jako prezes izby skarbowej Górnego i Dolnego Śląska. Drugi w kolejności Wolf był również poza krajem w cesarskiej służbie wojskowej. Dobrami zarządzał administrator – narobił sporo długów. W Kliczkowie i Iłowej być może nigdy nie był. Przed wstąpieniem do wojska zapewne gdzieś pobierał nauki, może w pobliskim Dreźnie.
2) oddział – FÄHNLEIN. Wg Wielkiego Sł. W.P.- mały oddział wojskowy. W krajach niemieckojęzycznych po wojnie 30 – letniej, to słowo zostało zastąpione słowem ,,kompania” tak jak było w całej Europie.
3) to Saksonia gdzie leży Königsbrück-
4) nazwisko twórcy regimentu. Wg książki „Koniec Wallensteina” - z listu Wallensteina w sprawie dostawy zaopatrzenia z Moraw dla pułków m.in. regimentu - Herr General Veltmarschalk Lieutenant (generał porucznik) Freyherr (baron) v. Jllaw. Stąd wynika, że Zygmunt v. S. był członkiem awanturniczej armii Wallensteina.
Epitafium młodszego brata Konrada na katedrze w Legnicy (z prawej), poległego w bitwie pod L. w 1634 r.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2013 maj
12 lat 11 miesięcy 27 dni |
Dodane: 31 grudnia 2023, godz. 21:42:38
Aktualizacja: 31 grudnia 2023, godz. 21:46:37
Autor zdjęcia: Tado
Rozmiar: 941px x 815px
2 pobrania 812 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Tado
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
cmentarze
|
Epitafium Zygmunta von Schellendorfa
więcej zdjęć (3)
Zbudowano: 1633
Epitafia i nagrobki
więcej zdjęć (76)
Bazylika św. Jakuba Apostoła i św. Agnieszki
więcej zdjęć (213)
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: XII w.
Początki budowli sięgają XII w. Mury obecnego kościoła zaczęto wznosić w 1424 r. Ówczesna rada miejska zleciła budowę mistrzowi Piotrowi z Ząbkowic. Według źródeł historycznych budowlę ukończono w 1430 r. W swych dalszych burzliwych dziejach kościół doświadczył licznych pożarów, powodzi, zniszczeń i modernizacji.
Jednak charakterystyczna sylwetka budowli pozostała niezmieniona do dnia dzisiejszego. Po pożarze w 1542 r. przeprowadzono prace naprawcze, m.in. nowe sklepienia sieciowe, nową więźbę oraz pokrycie łupkiem dachu. W XVII i XVIII w. przeprowadzono zgodnie z ówczesną tendencją „barokizacji” kościoła, usunięto przy tym szereg gotyckich ołtarzy, rzeźby i witraże. Zatynkowano również stare malowidła.
W latach 1889 – 95 przeprowadzono gruntowną modernizację kościoła w stylu neogotyckim, dobudowano również kruchtę zachodnią (dzisiejsze wejście główne). Pracami tymi kierował Józef Eberts.
Druga wojna światowa nie oszczędziła kościoła. Ogień zniszczył całkowicie dach, szczyt zachodni, organy i grupę tęczową.
Wyposażenie świątyni uległo częściowej dewastacji. Odbudowa trwała do 1961 r., prace konserwatorskie prowadzone są do dnia dzisiejszego.
źródło :
Jednak charakterystyczna sylwetka budowli pozostała niezmieniona do dnia dzisiejszego. Po pożarze w 1542 r. przeprowadzono prace naprawcze, m.in. nowe sklepienia sieciowe, nową więźbę oraz pokrycie łupkiem dachu. W XVII i XVIII w. przeprowadzono zgodnie z ówczesną tendencją „barokizacji” kościoła, usunięto przy tym szereg gotyckich ołtarzy, rzeźby i witraże. Zatynkowano również stare malowidła.
W latach 1889 – 95 przeprowadzono gruntowną modernizację kościoła w stylu neogotyckim, dobudowano również kruchtę zachodnią (dzisiejsze wejście główne). Pracami tymi kierował Józef Eberts.
Druga wojna światowa nie oszczędziła kościoła. Ogień zniszczył całkowicie dach, szczyt zachodni, organy i grupę tęczową.
Wyposażenie świątyni uległo częściowej dewastacji. Odbudowa trwała do 1961 r., prace konserwatorskie prowadzone są do dnia dzisiejszego.
źródło :
Rynek
więcej zdjęć (1739)
Dawniej: Ring