W Przeczy, według dokumentów z roku 1447, istniał kościół parafialny, który został zburzony podczas wojny trzydziestoletniej (1618-1648). Jego ruiny zachowały się do 1900 roku. Kaplica została zbudowana na przełomie XV i XVI wieku w stylu gotyckim. Murowana jest z rudy darniowej, otynkowana, orientowana (ołtarzem zwrócona w kierunku Ziemi Świętej). Później, od zachodu, dobudowano z cegły kwadratową wieżę. Wejście do kościoła prowadzi przez kruchtę w przyziemiu wieży. Dach siodłowy pokrywa dachówka.

W 1998 roku kaplica została rozbudowana w kierunku wschodnim, dobudowano po bokach zakrystię oraz kaplicę przedpogrzebową.

Wnętrze świątyni miało strop belkowany, obecnie pobity deskami. Okna są półkoliste. Drewniany podwieszany chór muzyczny wspiera się na dwóch kolumnach z przełomu XVIII/XIX wieku. Na chór prowadzą współczesne schody. Kaplica św. Barbary ma kształt prostokątny. W ścianie głównej prezbiterium znajduje się okrągłe okno z witrażem upamiętniającym rok 2000. Pod nim umieszczono półkę z tabernakulum i figurami: Matki Boskiej z Dzieciątkiem i św. Barbary - patronki świątyni. Stół ofiarny pochodzi z nieistniejącej kaplicy pałacowej ze Skorogoszczy, podobnie jak drewniany ołtarz, umieszczony na ścianie północnej. W nim centralnie - obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem, adorowanych przez dwoje świętych, po bokach dwie figury aniołów.

Wokół kaplicy istniał cmentarz. W otoczeniu fragmentarycznie zachował się mur z rudy darniowej, współczesny z kaplicą.

Rzeźby figurek - Matki Boskiej i św. Barbary, obrazy - ,,Jezu Ufam Tobie", św. Barbary i św. Jana Pawła II wykonał pan Stanisław Śnieżek, mieszkaniec Przeczy. Odnowił również ołtarz boczny i stacje Drogi Krzyżowej.