Parafia w Wilamowicach została erygowana w 1300 r. Z tego okresu pochodził pierwszy drewniany kościół. W ciągu swej historii parafianie wilamowiccy wybudowali jeszcze trzy inne drewniane kościoły, z których wszystkie spłonęły w czasie tragicznych pożarów. Ostatni z nich powstał w XVIII wieku. Budowę obecnej świątyni, tym razem murowanej z betonowych odlewów kamiennych, o bogatej architekturze neogotyckiej, wzorowanej na katedrze św. Stefana w Wiedniu, rozpoczęto w 1923 roku. Budowę rozpoczęto z wielkim zapałem, jednak trudne lata kryzysu gospodarczego lat 30., a następnie II wojna światowa i czasy powojennych rządów komunistycznych praktycznie wstrzymały budowę aż do czasu tragicznego pożaru starego kościoła we wrześniu 1957 roku. Niezwykła ofiarność i zaangażowanie parafian sprawiły, że w stosunkowo niedługim czasie ukończono budowę na tyle, że w roku 1960 dokonano poświęcenia kościoła. Ostatecznie jednak obecny wygląd kościół uzyskał dopiero w roku 1984, kiedy ukończono budowę wysokiej na 72 m wieży głównej i pięciu wieżyczek bocznych. W następnych latach kościół wzbogacał się jeszcze o elementy wyposażenia, w tym 12,5 metrowy ołtarz główny ukończony w roku 1996.