Elektrociepłownia Katowice zaprojektowana została w latach 70-tych w związku z realizacją koncepcji „uciepłownienia” GOP i zgodnie z ówczesnymi planami – miała być centralnym źródłem ciepła dla GOP. Na obszarze Katowic występowało bardzo silne zanieczyszczenie powietrza związane nie tylko z przemysłem, lecz przede wszystkim z niską emisją pochodzącą z małych i średnich lokalnych kotłowni i palenisk indywidualnych. Ulokowanie elektrociepłowni na granicy miast Katowice i Siemianowice Śląskie było bardzo korzystne: są to tereny poza centrum miasta, otoczone zabudową przemysłową, jednocześnie bardzo blisko odbiorców energii cieplnej, w miejscu nieuciążliwym dla mieszkańców. W pierwszym etapie przewidywano budowę kotłów wodno-pyłowych, zaś drugi obejmował zrealizowanie bloków ciepłowniczych pracujących w gospodarce skojarzonej. Niestety, plany zostały zrealizowane tylko częściowo. Po uruchomieniu na początku 1985r. dwóch kotłów wodno–pyłowych o mocy cieplnej 144 MWt każdy oraz w 1991r. kotła wodnego o mocy 233 MWt, przerwano cykl inwestycyjny. Więcej informacji na stronie: