Budowę gmachu dzisiejszego II Liceum Ogólnokształcącego rozpoczęto w r. 1908, by oddać je do użytku w r. 1911. Mieściło się w nim Gimnazjum Państwowe, które przeniosło się tu z budynku przy Placu Wolności. W tych latach był to najnowocześniejszy budynek szkolny w mieście. Naukę pobierali tu uczniowie katoliccy, protestanccy i żydowscy. Część środkowa gmachu przeznaczona jest na sale lekcyjne, w lewym skrzydle znajdowały się pomieszczenia mieszkalne dla pedagogów, w prawym sektorze znajduje się sala gimnastyczna a nad nią aula. Budynek jest jednym z nielicznych przykładów modernizmu w Mysłowicach, prądu w architekturze, który był zwiastunem nowych czasów.

Chociaż modernizm odchodził od efektu na rzecz funkcjonalności, to jednak w szkole zachowało się kilka perełek, i tak w oknach auli umieszczony jest zespół witraży, wykonanych w pracowni F. Müllera z Qedlinburga. Witraże przedstawiają postacie młodych kobiet, symbolizujących kolejno: sztuki piękne, męstwo, sprawiedliwość, mądrość i opatrzność. Za szkołą było boisko sportowe i starannie urządzony ogród botaniczny. Aula posiada dużą scenę i marmurowy podest do przemówień podczas szczególnych okazji. Ciekawym elementem są również metalowe zdobienia konstrukcji poręczy przy schodach oraz masywne odrzwia do każdej z klas.

Dyrektorem szkoły w początkach działalności szkoły był Emil Aust, a kadrę tworzyli min.: dr Sell, prof. Posnanski, dr Wanke i dr Rostalski. Po r. 1945 placówka kilkakrotnie zmieniała nazwę i była siedzibą kolejno: Liceum Wychowawczyń Przedszkoli, Studium Wychowania Przedszkolnego i Studium Nauczycielskiego. Młodzież podejmowała naukę w trybie 6-letnim po szkole podst., i 2-letnim po maturze. W pewnych okresach kształciło się tu nawet ponad 800 osób. Ponieważ w placówce uczyło się sporo osób z poza rejonu, powstał obok szkoły internat. 22 lipca 1966 spłonął w wyniku pożaru dwuspadzisty dach. Dzięki uporowi dyrektorki i przychylności władz miasta, naukę rozpoczęto według planu tj. 1 września tegoż roku. Niestety, pierwotnego kształtu dachu nie udało się nigdy odbudować. Ostatni rocznik przedszkolanek opuścił szkołę w 1994 r. Kadrę pedagogiczną tworzyli wtedy min.: mysłowicki historyk Władysław Pochmara (autor książki „Z dziejów Mysłowic”) oraz dyrektorki: Stanisława Tarska i Danuta Kita. W r. 1991 powstało w gmachu II LO.
Na podst.