starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 1 głos | średnia głosów: 6

Polska Wydarzenia historyczne 1919-1921 - Powstania Śląskie 1921 - III powstanie śląskie

1921 , Przysięga kawalerii powstańczej w Mysłowicach...(?)
Po lewej widoczny fragment synagogi.

Skomentuj zdjęcie
Plac Wolności
2024-01-14 08:03:15 (2 lata temu)
4elza
+1 głosów:1
do fantom:
chyba to "moje" lepsze, nie wiem...
2024-01-14 08:33:51 (2 lata temu)
4elza
Na stronie od 2019 luty
7 lat 4 miesiące 0 dni
Dodane: 14 stycznia 2024, godz. 7:29:27
Rozmiar: 1200px x 743px
3 pobrania
971 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia 4elza
Obiekty widoczne na zdjęciu
1921 - III powstanie śląskie
więcej zdjęć (95)
III powstanie śląskie – wystąpienie zbrojne trwające od 2/3 maja do 5 lipca 1921 r., mające na celu przyłączenie Górnego Śląska do Polski. Ostatnie z trzech powstań śląskich.
Powstanie to było jedną z pięciu polskich insurekcji zakończonych sukcesem. Wraz z dwoma powstaniami wielkopolskimi: z 1806 r. i z lat 1918–1919, powstaniem sejneńskim z 1919 r. oraz II powstaniem śląskim z 1920 r. jest zaliczane do zwycięskich powstań narodowych w historii Polski.
Powstanie, jako opcję na wypadek zwycięstwa zwolenników pozostawienia Górnego Śląska w granicach Niemiec, planowano już na długo przed plebiscytem. Podobne zresztą działania planowali Niemcy na wypadek niekorzystnego dla siebie wyniku głosowania. Już w trakcie wstępnych prac nad traktatem wersalskim teren ten stał się przedmiotem targów, jako jeden z najcenniejszych obszarów przemysłowych Europy. Niemcy przedstawiali sprawę w aspekcie swoich zdolności płatniczych i możliwości wywiązania się z nałożonych na nich reparacji wojennych[1]. Powstanie wybuchło, żeby doprowadzić do przyłączenia Górnego Śląska do Polski, w związku ze złamaniem ustaleń plebiscytowych dotyczących obliczania wyników. Duże znaczenie dla wyników plebiscytu miały też głosy emigrantów z Górnego Śląska, czyli osób urodzonych na obszarze plebiscytowym, które opuściły go przed rokiem 1904. W chwili głosowania było ich 191 308. Regulację tę jednak wprowadzono na wniosek prof. Eugeniusza Romera ze Lwowa, głównego eksperta do spraw geograficznych przy Delegacji Polskiej na Konferencji pokojowej w Paryżu, liczącego na to, że ludzie ci wzmocnią głosy polskie. W rzeczywistości zdecydowana większość emigrantów (ponad 90%) głosowała za Niemcami, zaś ich wybór zasadniczo wpłynął na wyniki w powiatach lublinieckim i zabrskim.

Wydarzenia historyczne
więcej zdjęć (6)
pl. Wolności
więcej zdjęć (149)
Dawniej: Nowy Rynek, Plac Wolności , Plac Piłsudskiego, Adolf Hitler Platz.
Tytułowy plac należy do miejsc najbardziej reprezentacyjnych w mieście, stawiano na nim różne pomniki w zależności od panującej ideologii. Często zmieniała się jego nazwa kolejno: Nowy Rynek, Wilhelmsplatz, A. Hitler-Platz i wreszcie Plac Wolności. Co pewien czas zmieniano układ komunikacyjny placu, burzono i stawiano nowe budynki, różnie urządzano zielone skwerki. Na placu odbywał się niegdyś targ, dlatego nazywano go Nowym Rynkiem. Przy placu stoją najładniejsze w mieście kamienice, na jednej z nich umieszczona jest data budowy. 1892 r. W kamienicy tej mieszczą się dziś biura i mieszkania, warto też zajrzeć do środka, by zobaczyć ciekawe schody i przy odrobinie szczęścia piękne przestronne lokale (stan 2004). Pocztówka z 1900 r. przedstawia Plac Wolności jako przestrzeń jeszcze zamkniętą, bo takim był pierwotnie. Nic wybudowana została jeszcze kamienica, w której dziś mieści się min. Mysłowicka Szkoła Języków Obcych. Z perspektywy, którą pokazuje ilustracja odsłonięty i dobrze widoczny jest budynek więzienia. W roku 1900 przez plac prowadziła linia tramwajowa, dochodząca pod sam dworzec kolejowy; w dni targowe, tuż przy linii rozkładano stragany, tramwajem przyjeżdżali tu kupujący z katowickich dzielnic. 18 października 1902 r. odsłonięte dwa pomniki: cesarza Wilhelma I i Fryderyka III. Co ciekawe stały one jeszcze krótko po przyłączeniu Mysłowic do Polski w roku 1922. Pomniki obsadzone były zielenią i żywopłotem. Plac Wolności miał szczęście do likwidowania i stawiania pomników. Rzadko które miasto może pochwalić się podobną różnorodnością bohaterów, goszczących tu na dłużej bądź krócej. Po zlikwidowaniu pomników wyżej wymienionych planowano postawienie pomnika powstańcom śląskim. Był gotowy projekt, lecz do realizacji nigdy nie doszło. Po drugiej wojnie światowej w roku 1953 postawiono pomnik wdzięczności armii radzieckiej. Na czterometrowej kolumnie stał w pozycji pionowej czerwonoarmista, trzymający w ramionach karabin, u dołu kobieta i mężczyzna trzymali flagę polską i radziecką. Po roku 1989 spotkał go los wielu innych pomników sławiących wyzwolicieli naszego kraju. W latach 70 wyburzono zabudowania w północnej części placu, w celu polepszenia komunikacji na tym odcinku. Ofiarą padły zabytkowe kamienice w samym centrum miasta po drugiej stronie dzisiejszej ulicy Grunwaldzkiej, dokładnie w miejscu tych kamienic stoi dziś kapliczka Jarlików i nowo wybudowany kompleks wypoczynkowy z fontanną. W roku 2002 odsłonięty został pomnik księdza kardynała Augusta Hlonda - najsławniejszego mysłowiczanina. Charakterystycznym dla placu jest jego podwyższenie w miejscu urządzonego skwerku obok pomnika Hlonda, było to wynikiem budowy schronów przeciwlotniczych w roku 1940. Do dzisiaj podwyższenie to jest odczuwalne, a ślady po wejściach do schronu i jego wentylacji zostały zasypane.