starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 6 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. świętokrzyskie › Kielce › ul. Jana Pawła II › Kościół Świętej Trójcy |
17 grudnia 2018 , Kościół Świętej Trójcy i Seminarium Duchowne
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2017 listopad
8 lat 6 miesięcy 3 dni |
Dodane: 14 stycznia 2024, godz. 13:03:57
Autor zdjęcia: Mariusz Ucig
Autor: Mariusz Ucig ... więcej (11413)
Rozmiar: 3000px x 1688px
Aparat: SM-N910C
1 / 219sƒ / 2.2ISO 405mm
1 pobranie 319 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Mariusz Ucig
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
kościoły, katedry, kaplice
|
Kościół Świętej Trójcy
więcej zdjęć (25)
Zbudowano: 1640-1644
Zabytek: A.324 z 15.02.1967
Kościół Świętej Trójcy – zabytkowy, murowany, jednonawowy kościół mieszczący się w centrum Kielc na ulicy Jana Pawła II nieopodal katedry.
Kościół ten jest kościołem Wyższego Seminarium Duchownego w Kielcach. Proboszczem jest każdorazowy rektor Seminarium, w którego imieniu opiekę nad kościołem i liturgią sprawuje jeden z księży profesorów. Msze święte odprawiają księża wykładowcy, posługują zaś alumni tegoż Seminarium. Msze św. w dni powszednie o godz. 6.45 i 18.00, w niedziele i uroczystości – 7.30, 9.00, 10.30, 12.00, 17.00. W soboty o godz. 6.45 msza św. jest odprawiana w języku łacińskim (według Mszału Pawła VI), z elementami śpiewu gregoriańskiego. W dni powszednie w kościele trwa całodzienna adoracja Najświętszego Sakramentu.
Historia:
Dzieje kościoła są związane ze szpitalem dla ubogich, który pojawia się w dokumentach dopiero w XVI wieku, ale powstał prawdopodobnie wraz z ufundowaniem kolegiaty w XII wieku. Pierwsza wzmianka o kościele Świętej Trójcy pochodzi z 1602 roku w wydanym przez biskup]a Bernarda Maciejowskiego przywileju. W 1638 roku zostaje ustanowione przez biskupa krakowskiego Jakuba Zadzika probostwo szpitalne z lokalizacją przy kościele Św. Trójcy. Niedługo potem zostaje wybudowany murowany kościół i drewniane pomieszczenia szpitalne, które swe powstanie zawdzięczają późniejszemu prepozytowi ks. Maciejowi Obłomkowiczowi. Budowa zostaje zakończona w 1644 roku, a przy kościele zostaje ufundowana przez starostę kieleckiego – Stanisława Czechowskiego kaplica Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny. Dwa lata później 6 kwietnia 1646 roku biskup krakowski Piotr Gembicki dokonuje konsekracji świątyni. W 1725 biskup krakowski Felicjan Konstanty Szaniawski funduje obecny ołtarz główny, ołtarze boczne, ławki oraz ambonę. Zostaje także rozpoczęta budowa zakrystii. W 1726 roku ustanawia w Kielcach seminarium duchowne i włącza kościół Świętej Trójcy do jego uposażenia. W II połowie XVIII wieku Michał Jakubowski funduje rokokowe chórki muzyczne. W XIX wieku zostają dokonane zmiany oraz odnowienia bryły i wnętrza kościoła. W 1889 r. świątynia otrzymuje wieżyczkę wykonaną według projektu Franciszka Ksawerego Kowalskiego. W 1896 zostają zamontowane organy S. Blomberga. Kolejne prace restauracyjne prowadzone są w latach 1925-1926 oraz po II wojnie światowej, kiedy to m.in. kościół został pokryty miedzianą blachą. Ostatnie, gruntowne prace restauracyjne i konserwacyjne kościoła przeprowadzono w latach 2008-2009 (m. in. ambona, ołtarze, chóry).
Info za [ Wikipedia]
Kościół ten jest kościołem Wyższego Seminarium Duchownego w Kielcach. Proboszczem jest każdorazowy rektor Seminarium, w którego imieniu opiekę nad kościołem i liturgią sprawuje jeden z księży profesorów. Msze święte odprawiają księża wykładowcy, posługują zaś alumni tegoż Seminarium. Msze św. w dni powszednie o godz. 6.45 i 18.00, w niedziele i uroczystości – 7.30, 9.00, 10.30, 12.00, 17.00. W soboty o godz. 6.45 msza św. jest odprawiana w języku łacińskim (według Mszału Pawła VI), z elementami śpiewu gregoriańskiego. W dni powszednie w kościele trwa całodzienna adoracja Najświętszego Sakramentu.
Historia:
Dzieje kościoła są związane ze szpitalem dla ubogich, który pojawia się w dokumentach dopiero w XVI wieku, ale powstał prawdopodobnie wraz z ufundowaniem kolegiaty w XII wieku. Pierwsza wzmianka o kościele Świętej Trójcy pochodzi z 1602 roku w wydanym przez biskup]a Bernarda Maciejowskiego przywileju. W 1638 roku zostaje ustanowione przez biskupa krakowskiego Jakuba Zadzika probostwo szpitalne z lokalizacją przy kościele Św. Trójcy. Niedługo potem zostaje wybudowany murowany kościół i drewniane pomieszczenia szpitalne, które swe powstanie zawdzięczają późniejszemu prepozytowi ks. Maciejowi Obłomkowiczowi. Budowa zostaje zakończona w 1644 roku, a przy kościele zostaje ufundowana przez starostę kieleckiego – Stanisława Czechowskiego kaplica Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny. Dwa lata później 6 kwietnia 1646 roku biskup krakowski Piotr Gembicki dokonuje konsekracji świątyni. W 1725 biskup krakowski Felicjan Konstanty Szaniawski funduje obecny ołtarz główny, ołtarze boczne, ławki oraz ambonę. Zostaje także rozpoczęta budowa zakrystii. W 1726 roku ustanawia w Kielcach seminarium duchowne i włącza kościół Świętej Trójcy do jego uposażenia. W II połowie XVIII wieku Michał Jakubowski funduje rokokowe chórki muzyczne. W XIX wieku zostają dokonane zmiany oraz odnowienia bryły i wnętrza kościoła. W 1889 r. świątynia otrzymuje wieżyczkę wykonaną według projektu Franciszka Ksawerego Kowalskiego. W 1896 zostają zamontowane organy S. Blomberga. Kolejne prace restauracyjne prowadzone są w latach 1925-1926 oraz po II wojnie światowej, kiedy to m.in. kościół został pokryty miedzianą blachą. Ostatnie, gruntowne prace restauracyjne i konserwacyjne kościoła przeprowadzono w latach 2008-2009 (m. in. ambona, ołtarze, chóry).
Info za [ Wikipedia]
Wyższe Seminarium Duchowne
więcej zdjęć (25)
Zbudowano: 1724–1729
Zabytek: A-12/1-2 z 21.11.2007
Seminarium zostało erygowane dekretem biskupa krakowskiego Konstantego Felicjana Szaniawskiego z dnia 3 czerwca 1726 roku.
Historia seminarium:
1724 – 24 kwietnia położono kamień węgielny pod budowę Seminarium Duchownego oraz szkoły, ufundowanych przez biskupa krakowskiego Konstantego Felicjana Szaniawskiego; obie placówki powierzono członkom Instytutu Księży Świeckich Wspólnie Żyjących.
1726 – 3 czerwca biskup Konstanty Felicjan Szaniawski wydał akt erekcyjny seminarium kieleckiego, zatwierdzony przez papieża Benedykta XIII bullą z 2 czerwca 1728 roku.
1727 - biskup Szaniawski podpisał Ordo alumnorum Seminarii Kielcensis, regulujące porządek dnia oraz zawierające prawa i obowiązki alumnów; 1 września rozpoczęto naukę w szkole, a 9 września zainaugurowano pierwszy rok nauki w Seminarium.
1729 – 18 marca biskup Szaniawski wydał akt uzupełniający erekcję seminarium, m.in. zwiększając uposażenie tej placówki; ustanowiono w kolegiacie nowej prelatury, tzw. archidiakonii, którą powierzano rektorowi Seminarium.
1809 – 28 grudnia pożar zniszczył budynek szkoły i mieszkanie wiceregensa, a także bibliotekę i zgromadzone w niej archiwum seminarium i część archiwum kapituły kieleckiej.
1828 – 19 września administrator diecezji krakowskiej biskup Karol Skórkowski wydał nowe konstytucje regulujące formację duchową i sprawy materialne seminarium kieleckiego.
1849 - odejście księdza Macieja Majerczaka z funkcji regensa seminarium po objęciu 21 maja urzędu biskupa administratora diecezji kielecko-krakowskiej kończy okres rządów i wychowywania alumnów przez księży komunistów.
1884 – 17 lipca biskup Tomasz Teofil Kuliński wydał Ustawę Seminarium Duchownego w Kielcach, rozszerzającą, a zarazem dostosowującą dawne konstytucje biskupa Konstantego Felicjana Szaniawskiego do nowych czasów.
1893 – 22 marca władze carskie aresztowały profesorów seminarium, osadzając ich w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej; 23 marca wykonano ukaz carski zamykający seminarium kieleckie na okres 4 lat z powodu wychowywania alumnów w duchu krańcowo nieprzychylnym w stosunku do rządu.
1894 – w grudniu profesorowie: Piotr Sawicki, Paweł Frelek, Jan Prawda, Franciszek Gruszczyński, Stanisław Senka, Kazimierz Bochnia i Michał Sławeta zostali zesłani na Syberię.
1897 – 3 maja, dzięki staraniom biskupa Tomasza Kulińskiego, ponownie otwarto Seminarium Duchowne w Kielcach.
1912 – 16 marca rozpoczęto prace przy rozbudowie gmachu seminarium według projektów architekta Juliana Włodzimierskiego; do roku 1914 ukończono nadbudowę starego budynku i nowy alumnat, a od strony ul. Wesołej mury podciągnięto do wysokości okien kaplicy.
1915-1916 i 1919-1920 – w nowym skrzydle seminarium mieścił się austriacki szpital wojskowy (1914-1915), a w czasie wojny polsko-sowieckiej szpital Czerwonego Krzyża – filia Okręgowego Szpitala Wojskowego.
1919-1925 – kontynuacja prac przy rozbudowie seminarium – w części budynku od ul. Wesołej usytuowano m.in. kaplicę św. Stanisława Kostki według projektu architekta Wacława Nowakowskiego z Kielc; jej wnętrze ozdobiła polichromia Zdzisława Giedliczki (1937 r.) oraz wykonane przez Zakład Żeleńskiego w Krakowie.
1927 – 5–7 lipca w gmachu seminarium obradował I Kielecki Synod Diecezjalny.
Historia seminarium:
1724 – 24 kwietnia położono kamień węgielny pod budowę Seminarium Duchownego oraz szkoły, ufundowanych przez biskupa krakowskiego Konstantego Felicjana Szaniawskiego; obie placówki powierzono członkom Instytutu Księży Świeckich Wspólnie Żyjących.
1726 – 3 czerwca biskup Konstanty Felicjan Szaniawski wydał akt erekcyjny seminarium kieleckiego, zatwierdzony przez papieża Benedykta XIII bullą z 2 czerwca 1728 roku.
1727 - biskup Szaniawski podpisał Ordo alumnorum Seminarii Kielcensis, regulujące porządek dnia oraz zawierające prawa i obowiązki alumnów; 1 września rozpoczęto naukę w szkole, a 9 września zainaugurowano pierwszy rok nauki w Seminarium.
1729 – 18 marca biskup Szaniawski wydał akt uzupełniający erekcję seminarium, m.in. zwiększając uposażenie tej placówki; ustanowiono w kolegiacie nowej prelatury, tzw. archidiakonii, którą powierzano rektorowi Seminarium.
1809 – 28 grudnia pożar zniszczył budynek szkoły i mieszkanie wiceregensa, a także bibliotekę i zgromadzone w niej archiwum seminarium i część archiwum kapituły kieleckiej.
1828 – 19 września administrator diecezji krakowskiej biskup Karol Skórkowski wydał nowe konstytucje regulujące formację duchową i sprawy materialne seminarium kieleckiego.
1849 - odejście księdza Macieja Majerczaka z funkcji regensa seminarium po objęciu 21 maja urzędu biskupa administratora diecezji kielecko-krakowskiej kończy okres rządów i wychowywania alumnów przez księży komunistów.
1884 – 17 lipca biskup Tomasz Teofil Kuliński wydał Ustawę Seminarium Duchownego w Kielcach, rozszerzającą, a zarazem dostosowującą dawne konstytucje biskupa Konstantego Felicjana Szaniawskiego do nowych czasów.
1893 – 22 marca władze carskie aresztowały profesorów seminarium, osadzając ich w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej; 23 marca wykonano ukaz carski zamykający seminarium kieleckie na okres 4 lat z powodu wychowywania alumnów w duchu krańcowo nieprzychylnym w stosunku do rządu.
1894 – w grudniu profesorowie: Piotr Sawicki, Paweł Frelek, Jan Prawda, Franciszek Gruszczyński, Stanisław Senka, Kazimierz Bochnia i Michał Sławeta zostali zesłani na Syberię.
1897 – 3 maja, dzięki staraniom biskupa Tomasza Kulińskiego, ponownie otwarto Seminarium Duchowne w Kielcach.
1912 – 16 marca rozpoczęto prace przy rozbudowie gmachu seminarium według projektów architekta Juliana Włodzimierskiego; do roku 1914 ukończono nadbudowę starego budynku i nowy alumnat, a od strony ul. Wesołej mury podciągnięto do wysokości okien kaplicy.
1915-1916 i 1919-1920 – w nowym skrzydle seminarium mieścił się austriacki szpital wojskowy (1914-1915), a w czasie wojny polsko-sowieckiej szpital Czerwonego Krzyża – filia Okręgowego Szpitala Wojskowego.
1919-1925 – kontynuacja prac przy rozbudowie seminarium – w części budynku od ul. Wesołej usytuowano m.in. kaplicę św. Stanisława Kostki według projektu architekta Wacława Nowakowskiego z Kielc; jej wnętrze ozdobiła polichromia Zdzisława Giedliczki (1937 r.) oraz wykonane przez Zakład Żeleńskiego w Krakowie.
1927 – 5–7 lipca w gmachu seminarium obradował I Kielecki Synod Diecezjalny.
ul. Jana Pawła II
więcej zdjęć (1326)
Dawniej: gen. Karola Świerczewskiego