Kościół parafialny p.w. św. Małgorzaty powstał dość wcześnie, bo już w 1416 r. Wzrastająca w zamożność szlachta sieradzka, która w ciągu XVI w. i pierwszej połowie XVII w. wyda długi szereg wybitnych rodów, bierze w opiekę kościół zadzimski, jako miejsce wiecznego spoczynku. Do ostatnich czasów mieściło się w podłodze kościoła osiem płyt kamiennych z wykutymi herbami (Jastrzębiec, Zagłoba, Poraj, Rola, Kościesza, Dołęga).
Obecny murowany kościół sklepiony, z podziemiami wystawił w roku 1642 Aleksander z Otoka Zaleski, podsędek sieradzki, później referendarz koronny. Arcybiskup Jan Wężyk wyniósł kościół do godności prepozytury ustanowił przy nim mansyonarzy i wcielił do parafii, jako filie kościoły w Glinie i Brodni. Nową erekcję potwierdził Władysław IV na sejmie z roku 1641. Portret fundatora, Zaleskiego, naturalnej wielkości, wisi dotąd mocno zniszczony w kościele po lewej stronie.

Kościół orientowany, jednonawowy, zbudowany na planie prostokąta z prezbiterium. Wieża z hełmem, tak jak cały kościół w stylu barokowym. Wewnątrz sklepienie z lunetami o późnorenesansowej dekoracji typu lubelsko-kaliskiego. W kościele znajduje się ołtarz główny i dwa boczne barokowe, dwa klasycyczne. W ołtarzu głównym ciekawa rzeźbiarska grupa Ukrzyżowania, postacie Chrystusa, Matki Boskiej i św. Jana polichromowane, w nimbach rzeźba aniołów, nad nimi św. Michał Archanioł z zawołaniem na tarczy „Quis ut Deus” (Któż jak Bóg).

za :