Koloruj
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Praga Północ › al. "Solidarności" › Wybieg niedźwiedzi brunatnych |
1951 , Budowa wybiegu dla niedźwiedzi.
|
Na stronie od 2016 styczeń
10 lat 3 miesiące 29 dni |
Wybieg niedźwiedzi brunatnych. Inicjatorem jego powstania było miasto Warszawa, które na początku lat 50-tych zleciło przedsiębiorstwu "Betonstal" wybudowanie obiektu jako uzupełnienie atrakcyjności nowo wytyczonej Trasy W-Z. Miał charakter ogólnodostępny, co stanowiło wizytówkę warszawskiego ZOO i było zachętą do jego odwiedzenia. Został ukończony w maju 1952. Posiadał wymiary: ok. 50 m długości i ok. 15 m szerokości. Pierwsze zwierzęta, które pojawiły się w tym miejscu to (urodzone w warszawskim ZOO) niedźwiadki o imionach "Miś" i "Elka". Po 2000 na wybiegu przebywały w sezonie wiosenno-jesiennym na wybiegu trójka niedźwiedzi - samice: "Tatra", "Turnia" oraz samiec "Miraż". W 2016, dzięki zrealizowanemu projektowi z budżetu obywatelskiego wybieg został nieco zmodernizowany - pojawiła się kaskada i nieco więcej zieleni. W listopadzie 2017, vis a vis wybiegu na budynku przy Floriańskiej 14 powstał mural "Przy Miśkach" nawiązujący do tego miejsca.
26 maja 2021, w wyniku kolejnego wtargnięcia osoby nieuprawnionej na teren wybiegu, dyrekcja obiektu zdecydowała o przeniesieniu dwóch niedźwiedzi "Sabina" i "Mała" z wybiegu przy al. Solidarności na teren ZOO.
Ostatecznie władze miasta podjęły decyzję o trwałym przeniesieniu niedźwiedzi brunatnych z wybiegu w Parku Praskim do centrum ogrodu zoologicznego. Decyzja została podjęta po kolejnym incydencie, którym było wtargnięcie na wybieg pijanego mężczyzny.
Aleja "Solidarności" - jedna z głównych arterii w Warszawie, w przybliżeniu jest tożsama z Trasą W-Z. Zaczyna się od skrzyżowania z ul. Radzymińską, przechodzi mostem Śląsko-Dąbrowskim do centrum i kończy się przy skrzyżowaniu z ul. Młynarską. Po drodze krzyżuje się m.in. z następującymi ulicami:
Szwedzka
Targowa
Jagiellońska
gen. Andersa (plac Bankowy)
Jana Pawła II
Żelazna
Na całej swojej długości jest to dwujezdniowa szeroka ulica, o minimum dwóch pasach ruchu w każdą stronę. Wyjątkiem jest odcinek pomiędzy placem Bankowym a ulicą Jagiellońską - tam aleja \"Solidarności\" staje się jednojezdniowa, ale nadal ma dwa pasy ruchu dla obu kierunków (jeden pas zajmują tory tramwajowe, ruch samochodów po nim jest zakazany). W godzinach szczytu jest mocno zakorkowana. Na prawie całej długości przebiega środkiem torowisko tramwajowe.
Obecna nazwa poświęcona jest NSZZ \"Solidarność\". Podczas dwudziestolecia międzywojennego jej poszczególne odcinki nosiły nazwy: Wolska, Leszno, Tłomackie, Nowy Zjazd, Zygmuntowska, po wojnie zaś cały ciąg nazwano aleją Świerczewskiego. Od 1991 nosi obecną nazwę na cześć związku zawodowego \"Solidarność\".
Pierwszy odcinek ulicy wytyczono po stronie praskiej w 1862 na przedłużeniu linii kolei petersburskiej pod nazwą Aleksandrowska na cześć cara Aleksandra II Romanowa, łącząc ją z wiaduktem Feliksa Pancera, nazwanego Nowym Zjazdem po wybudowaniu Mostu Kierbedzia. Znaczna szerokość ulicy Aleksandryjskiej uwzględniała ruch kołowy i przebieg projektowanej przez Most Kierbedzia linii kolejowej łączącej Dworzec Petersburski z Dworcem Wiedeńskim, jednak z linii tej zrezygnowano na skutek zbyt dużego spadku skarpy wiślanej, a ruch między dworcami przejęła kolejka konna. Kolejka ta posiadała jeden tor z mijankami i trasa przebiegała Aleksandrowską, Nowym Zjazdem, Krakowskim Przedmieściem, Królewską, Marszałkowską do al. Jerozolimskich.
Tymczasem po drugiej stronie Wisły początkowy fragment dzisiejszej ulicy stanowiąc oś jurydyki Leszno nosił nazwę ulicy Leszno przechodząc w rejonie Placu Bankowego w Tłomackie. Ulica Leszno biegła do rogatek wolskich i dalej dzisiejszy przebieg ulicy w kierunku Woli pokrywał się z ulicą Wolską.
Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę ulicę po stronie praskiej przemianowano na Zygmuntowską, która to nosiła do roku 1954, gdy zmieniono ją na al. gen. Karola Świerczewskiego.
CC-BY-SA 3.0 Polska