Siedlisko z Bukowej jest typowym przykładem wielobudynkowej zagrody chłopskiej o luźnej zabudowie z rejonu biłgorajskiego, występującej tam w okresie od 2 poł. XIX do poł. XX wieku. Tworzą ją: chałupa, budynek gospodarczy, stodoła, studnia z żurawiem i piwnica ziemna. Obiekty wyróżnia, charakterystyczne dla tego terenu, pokrycie dachów tarasowo słomą z pierwszym rzędem poszycia (zw. „szarem”) wykonanym z dartych dranic lub desek. Przed chałupą urządzony ogródek kwiatowo-warzywny. Całość otacza płot „dranczasty”. W ogrodzeniu, od strony drogi, brama i furtka nakryte daszkami dwuspadowymi z desek.



Chałupa należy do typu obiektów szerokofrontowych o konstrukcji wieńcowej. Zestawiono ją z połowizn sosnowych zwęgłowanych na tzw. „rybi ogon”. W jednym trakcie, po obu stronach przelotowej sieni, wydzielono tu izbę i komorę. Pułap izby wsparty jest na siestrzanie (zw. „belkiem z wyrokiem”) z rytą rozetą i datą budowy chałupy „1857”. Urządzenia ogniowe – trzon kuchenny z otwartym paleniskiem i kapą, piec ogrzewczy i chlebowy, zapiecek – wymurowane z kamienia wapiennego, opoki. Dym odprowadzany archaicznym kominem sztagowym.



Budynek gospodarczy zw. oborą wybudowany został w 2 poł. XIX w. Wyodrębniono w nim oddzielne pomieszczenia – stajnię, oborę, chlew, szopę-wozownię. Stodoła, jedna z najstarszych zachowanych na Roztoczu, o planie typowym dla XIX wiecznych stodół okolic Biłgoraja (komora-boisko-zapole), posiada przed wrotami unikalny ganek z dachem pełniącym funkcję wyżki. Zbudowana została w 1839 lub 1857 r. (obie daty wyryte na futrynie drzwi do komory). Na podwórzu wykopana piwnica ziemna (tzw. jama) z pułapem z dębowych żerdzi, przykryta deskowym dachem dwuspadowym. Obok studnia z żurawiem z drewnianą, dębową cembrowiną.



Źródło;