starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 8 głosów | średnia głosów: 6

Polska woj. dolnośląskie powiat karkonoski Dąbrowica Koziniec (462 m n.p.m.)

25 lutego 2022 , "Koziniec"- widok od strony "Osiedla Łomnickiego", przy kładce dla pieszych do Dąbrowicy.Zasłonięty przez krzaki majaczy najważniejszy dla Jeleniej Góry (od strony Wrocławia) most kolejowy.

Skomentuj zdjęcie
Dariusz Łukasik
Na stronie od 2012 marzec
14 lat 1 miesiąc 30 dni
Dodane: 24 stycznia 2024, godz. 21:43:13
Autor zdjęcia: Dariusz Łukasik
Rozmiar: 2048px x 1285px
Licencja: CC-BY-SA 2.0
Aparat: NIKON D5600
1 / 50sƒ / 7.1ISO 10056mm
0 pobrań
634 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Dariusz Łukasik
Obiekty widoczne na zdjęciu
Koziniec (462 m n.p.m.)
więcej zdjęć (22)
Dawniej: Molkenberg
Koziniec, niem. Molken Berg (462 m n.p.m.) – wzniesienie w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Zachodnich, we wschodniej części Kotliny Jeleniogórskiej, we Wzgórzach Dziwiszowskich.

Rozczłonkowany szczyt z główną kulminacją o wysokości 462 m n.p.m. położony jest w południowo części Wzgórz Dziwiszowskich, stanowi kulminację grupy wzgórz w zakolu rzeki Bóbr około 5 km na wschód od centrum miejscowości Jelenia Góra.

Wzniesienie Koziniec jest najwyższym wzniesieniem Wzgórz Dziwiszowskich. Wyrasta w południowej części Wzgórz na tle sporo wyższych okolicznych gór w kształcie, rozległej mało wyraźnej kopuły z wyraźnie podkreślonymi zboczami. Zbocze południowe wyraźnie opada w kierunku wschodnim, zbocze południowe stromo opada do doliny Bobru. Powierzchnia wierzchowiny jest łagodnie wyniesiona, co sprawia, że z daleka szczyt wzniesienia jest łatwy do określenia. Położenie wzniesienia, kształt i płaska część szczytowa, czynią wzniesienie rozpoznawalnym w terenie.

Wzniesienia położone jest w obrębie jednostki geologicznej blok karkonosko-izerski. Podłoże geologiczne wzniesienia stanowią skały karkonosko-izerskiego masywu granitowego, głównie granit. Szczyt i zbocza wzniesienia pokrywa warstwa młodszych osadów glin, żwirów, piasków i lessów z okresu zlodowaceń plejstoceńskich i osadów powstałych w chłodnym, peryglacjalnym klimacie. Całe wzniesienie porośnięte jest lasem w dolnej części iglastym a w górnej bukowym. Poniżej dolnej granicy lasu zbocza w większości porastają dzikie łąki z pojedynczymi grupami drzew i krzewów. Niewielką tylko powierzchnię zboczy zajmują nieużytki. Nieliczne ciągi drzew i krzaków rosnące na wzniesieniu wyznaczają dawne miedze i polne drogi. U południowo-wschodniego podnóża zbocza wzniesienia, położona jest wieś Dąbrowica. Na szczycie kilka lat temu stała żelazna wieża widokowa o wysokość 6 metrów. Wieżę wzniesiono w latach 1880–1906. Obecnie po wieży pozostały tylko schody prowadzące na szczyt oraz nikłe ślady fundamentów, oraz metalowe elementy wystające z ziemi. Na południowo-wschodnim zboczu kilkadziesiąt metrów poniżej szczytu położona jest ciekawa granitowa grupa skalna. Nieco niżej znajdują się skromne ruiny starego niewielkiego średniowiecznego zamku obronnego, po którym zachowały się fragmenty kamiennego muru z XIV wieku i pozostałości piwnic.

(opis pochodzi z wikipedii )